Η αιτία της παγκόσμιας κατάρευσης σε 3 λεπτά (vid)

10 Μαρτίου 2013

Είναι γνωστό ότι όλα τα κράτη χρωστάνε.Το μεγάλο Κεφάλαιο στη φάση αυτή του Καπιταλισμού απορροφά χρήματα από τα κράτη με πολλούς τρόπους, είτε σαν επιδοτήσεις είτε η Τραπεζες για να μη χάσουν τη ρευστότητα. Υπάρχει πολύ χρήμα συσσωρευμένο αλλά δεν ανήκει ούτε στα Κράτη ούτε στους εργαζόμενους που το δημιούργησαν.  Η οικονομική Κρίση είναι τεχνητή και οφείλεται ακριβώς σε αυτό.

worldmoney

Η Παγκοσμιοποίηση και η Νέα Τάξη σημαίνει ταυτόχρονα και αποδυνάμωση του Εθνους – Κράτους είτε αυτό το Κράτος είναι ΗΠΑ είτε Ουγκάντα δεν έχει σημασία.
Παγκόσμια Κυβέρνηση σημαίνει ακριβώς αυτό. Όχι όλα τα κράτη κάτω από την ομπρέλα των ΗΠΑ όπως κάποιοι φαντάζονται αλλά όλα τα κράτη και οι ΗΠΑ κάτω από την εξουσία μιάς Παγκόσμιας Ελιτ που εμφανίζονται είτε σαν ΔΝΤ είτε σαν Μπιλντενμπεργκ είτε σαν Ξενόδουλη Κρατική κατοχική Κυβέρνηση. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Η ψευδαίσθηση της εργασιακής ελευθερίας

9 Μαρτίου 2013

«Οι τοκογλύφοι είχαν ανακαλύψει ότι το σύστημα της δουλοκτησίας απέφερε λιγότερα κέρδη σε σχέση με το σύστημα της ‘ελεύθερης’ εργασίας. Όποιος ήταν ιδιοκτήτης δούλου έπρεπε να τον συντηρεί στη ζωή και σε καλή κατάσταση, ώστε να είναι σε θέση να εργαστεί. Το σύστημα της δουλείας παρουσίαζε μεγαλύτερο κόστος απ’ ό,τι η ‘ελεύθερη’ εργασία βάσει της οποίας στο καπιταλιστικό σύστημα ο εργοδότης δεν έφερε οποιαδήποτε ευθύνη. Η ήττα των δουλοκτητών είχε ήδη καθοριστεί, είχε προαποφασιστεί». Έζρα Πάουντ, «Η Αμερική και οι αιτίες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου», σελ. 51, Εκδόσεις Περίπλους.

slavery64

Ο Έζρα Πάουντ είναι ένας από τους πιο σημαντικούς «καταραμένους» Αμερικανούς ποιητές και δοκιμιογράφους του 20ού αιώνα. Είχε την «τύχη» να γευτεί την καθημερινότητα ενός φυλακισμένου αγριμιού όταν στις 2 Μαΐου 1945 οι Ιταλοί παρτιζάνοι, που τον είχαν συλλάβει ως υποστηρικτή του Μουσολίνι, τον παρέδωσαν στον Αμερικανικό στρατό σε μια τοποθεσία έξω από την Πίζα. Αμέσως μόλις τον συνέλαβαν οι συμπατριώτες του έκαναν κάτι που δεν συνηθιζόταν ιδιαίτερα: τον έβαλαν σε ένα ανοιχτό κλουβί! Επί 25 ημέρες, όσο διήρκεσε αυτό το μαρτύριο, η μοίρα δοκίμαζε την αντοχή του ψυχικού κόσμου του ποιητή – μέχρι την κατάρρευσή του. Ωστόσο, αυτό το ανυπότακτο και περίεργο πνεύμα, ακόμα και σε συνθήκες ταπεινωτικού εγκλεισμού βρήκε τη δύναμη και τα αποθέματα οίστρου για να γράψει τα περίφημα «Κάντος της Πίζας».
Αυτός, λοιπόν ο σημαντικός δημιουργός, παρά τις όποιες ιδεολογικές ταυτίσεις και προσανατολισμούς του, μπόρεσε και «διάβασε» ένα κομβικό σημείο της Αμερικανικής ιστορίας δίχως προκαταλήψεις και διάθεση διδακτισμού. Στο απόσπασμα που αναφέρθηκε προηγουμένως, αποδίδει την κατάργηση του θεσμού της δουλείας στη βούληση των τοκογλύφων να διευρύνουν τα κέρδη τους και να… απορρυθμίσουν τα όποια δικαιώματα είχαν «περισσέψει» στους ταλαίπωρους δούλους της υπερδύναμης. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Ο Διαχρονικός ρόλος των Rothschild στην ιστορία του ελληνικού κράτους

7 Μαρτίου 2013


rothschild wine

Επιμέλεια: Ο «Πεφωτισμένος»

«Πραγματικά το υπόλοιπο του 19ου αιώνα, είναι γνωστό σαν η εποχή των Rothschild».

Ο πλούτος της οικογένειας Rothschild, είναι πραγματικά ανυπολόγιστος…
Ένας συγγραφέας, ο Ιγνάτιος Μπάλλα (Ignatius Balla), υπολόγισε το 1913 την ατομική τους περιουσία, σε πάνω από 2 δις δολάρια, με δεδομένο ότι η αγοραστική δύναμη του δολαρίου εκείνης της εποχής ήταν πάνω από 1000% της σημερινής.

Παρά τον υπερβολικό πλούτο, η οικογένεια γενικά καλλιέργησε μια διακριτική ατμόσφαιρα, «αφάνειας κι ανωνυμίας». Αν κι η οικογένεια ελέγχει «χιλιάδες τράπεζες,. βιομηχανικές, εμπορικές, μεταλλευτικές και τουριστικές επιχειρήσεις», μόνο μια χούφτα μέλη των διοικητικών συμβουλίων της φέρουν το όνομα των Rothschild.

Με το τέλος του 19ου αιώνα, ένας ειδικός υπολόγισε ότι η οικογένεια Rothschild είχε υπό τον έλεγχό της τον μισό πλούτο του πλανήτη. Ανεξάρτητα με την έκταση της τεράστιας περιουσίας τους, είναι λογικό να υποθέσουμε, ότι το ποσοστό συμμετοχής τους στον παγκόσμιο πλούτο έχει αυξηθεί δραματικά από τότε, καθώς η δύναμη που συσσωρεύεται γεννά την όρεξη για περισσότερη δύναμη. Αλλ’ απ’ τις αρχές του 20ού αιώνα οι Rothschild έχουν προσεκτικά καλλιεργήσει την αντίληψη, ότι η δύναμή τους κατά κάποιο τρόπο φθίνει, έστω κι αν ο πλούτος τους, όπως κι αυτός των οικονομικών συμμάχων τους, αναλογικά αυξάνει, όπως κι ο έλεγχος που ασκούν στις τράπεζες, στις καταχρεωμένες επιχειρήσεις, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στους πολιτικούς και στα κράτη. Παντού, έχουν διαμέσους πληρεξουσίους αντιπροσώπους και διαπλεκόμενα διευθυντήρια, που συγκαλύπτουν τον πραγματικό τους ρόλο. (Απότοβιβλίοκαιτο video «The money Masters: How International Bankers Gained Control of America», του Patrick J. Carmack). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »