Όταν ο Μπουτάρης το Γιουσουφάκι υμνεί τον Κεμάλ…

1 Απριλίου 2013

BoutarisL

Τόσο προκλητικός όσο ποτέ εμφανίστηκε στην εκπομπή «Άλλη όψη» ο Δήμαρχος της Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης.
Σε άνετο στυλ, συνδυασμένο με μια open mind υποκουλτούρα, ο κ Μπουτάρης αποκάλεσε τον Μουσταφά Κεμάλ σαν «μεγάλο ηγέτη», ξεχνώντας προφανώς πως πρόκειται για τον μεγάλο σφαγέα του Ελληνισμού στη Μικρά Ασία.

«Άσχετα με οποιαδήποτε πολιτική πεποίθηση, εμείς δεν ανακατευόμαστε στο τι συμβαίνει στην Τουρκία, ο Κεμάλ εξακολουθεί και είναι ένας μεγάλος ηγέτης, για να μην πως από τους μεγαλύτερους του τουρκικού κράτους»

ανέφερε ο δήμαρχος χωρίς κανένα ενδοιασμό.

Ο Δήμαρχος όμως δεν σταμάτησε εκεί και συμπλήρωσε πως «δεν έχει να χωρίσει τίποτα με τους Τούρκους». Κάτι ξέχασε όμως και μάλιστα σημαντικό. Ξέχασε πως οι Τούρκοι έχουν να χωρίσουν πολλά με το Έθνος μας αφού μόλις χθες ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, μίλησε περί «διχοτόμησης» της Κύπρου σε περίπτωση μη συνεκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων.
Κύριε Μπουτάρη εμείς θα σας κάνουμε ένα μικρό μάθημα ιστορίας μέσα σε λίγες λέξεις το οποίο εσείς και φυσικά αγνοείτε, αφού θέλετε να φαίνεστε ως ο πολυεθνικός δήμαρχος που δεν έχει να χωρίσει τίποτα και με κανέναν.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Δυτικότερα της Βουλγαρίας…

3 Μαρτίου 2013
poverty_0
Θες οι απανωτές συγκρίσεις με τους μισθούς, που, ελέω κρίσης, όλο και πληθαίνουν, θες τα ωραία κορίτσια που ήρθαν και ζωντάνεψαν τις μουντές και άνευρες γωνιές της Βόρειας Ελλάδας, θες οι ψημένες απ’ τη δουλειά, γυναίκες που ανέλαβαν τη φροντίδα των παππούδων και γιαγιάδων μας, η Βουλγαρία εδώ και δυο δεκαετίες έγινε με τον ένα ή άλλο τρόπο μέρος της καθημερινότητάς μας. Μιας καθημερινότητας, όμως, που όσο πάει και πλησιάζει προς αυτήν από την οποία τα ωραία κορίτσια και οι ψημένες γυναίκες πάσχισαν να ξεφύγουν.
Σε προηγούμενο ποστ για «Το εξαγώγιμο βουλγαρικό μοντέλο διοίκησης«, είδαμε πως παρά τις συνταγές που για χρόνια ακολούθησε, συνταγές που επιβάλλονται τώρα και σε μας σαν σωτήριες, η γειτονική χώρα δεν κατόρθωσε να εξασφαλίσει την ευημερία των κατοίκων της, κυρίως δε να τους κρατήσει εντός των συνόρων της. Σήμερα θα πάμε στα δυτικά, σε μια άλλη χώρα, όπου οι πολύχρονες διαμάχες για το όνομα, αφ’ ενός την άφησαν αβάφτιστη για δυο και πλέον δεκαετίες, αφ’ ετέρου δεν άφησαν τα μάτια μας να διεισδύσουν όσο έπρεπε στη δική της κοινωνική πραγματικότητα. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »