Μια οφειλόμενη απάντηση στον κύριο Άρδην

9 Σεπτεμβρίου 2013

karampeliasτου Δημήτρη Καζάκη

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον διαβάσαμε τον πολυσέλιδο λίβελο που μας αφιέρωσε προσωπικά ο κύριος Άρδην. Μιλάμε φυσικά για τον κ. Καραμπελιά, αλλά επειδή αυτός είναι ανώτερος απ’ όλους μας προτιμά να μην υπογράφει του λίβελους του. Αλλοίμονο, ίσια κι όμοια είμαστε εμείς οι παρακατιανοί, οι ουρανοκατέβατοι, οι φυτευτοί με την Αυτού Μεγαλειότητα; Προς Θεού!

Εμείς έχουμε άλλες συνήθειες. Είμαστε της λαϊκάντζας. Δεν το παίξαμε ποτέ μαντάμ Σουσού. Εμείς ότι λέμε και γράφουμε το κάνουμε επωνύμως και δημόσια. Χωρίς φόβο και με πολύ πάθος. Δεν κρυβόμαστε πίσω από ανωνυμίες. Βλέπετε για μας όποιος ασκεί πολεμική ανώνυμα – έστω και του επιπέδου όπου ειδικεύεται ο κύριος Άρδην – δεν είναι καλύτερος από τους κουκουλοφόρους της κατοχής. Εκείνους δηλαδή που φορώντας μια κουκούλα κατέδιδαν αγωνιστές, ή τέλος πάντων όποιον δεν γούσταραν.

Να μας συγχωρήσετε, αλλά ηθική κουκουλοφόρου δεν μας ταιριάζει Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Το όχι της Κύπρου και οι άθλιοι των Αθηνών

24 Μαρτίου 2013
mask-vision

του Γιώργου Καραμπελιά

Οι Κύπριοι για δεύτερη φορά μέσα σε μια δεκαετία, ανέλπιστα για όλους τους ρεαλιστές ναινέκους και τους «φαιά φορούντες» αναλυτές, είπαν όχι στην «παγκόσμια κοινότητα» και τις «αγορές» όπως είχαν πει όχι στο σχέδιο Ανάν. Διότι απέναντί τους για άλλη μια φορά είχαν τους ίδιους αντιπάλους. Το ΔΝΤ (δηλαδή τις ΗΠΑ), την Ευρωπαϊκή Ένωση (τη Γερμανία) και την κεντρική ευρωπαϊκή τράπεζα (δηλ. το παγκόσμιο τραπεζιτικό σύστημα). Και το όχι αυτή τη φορά ήταν ακόμα πιο ηχηρό μια και στράφηκε ενάντια και στον ίδιο τον πρόεδρο της Κύπρου που είχε εκλεγεί μόλις δύο εβδομάδες πριν. Οι Κύπριοι, –ένα κομμάτι του ελληνισμού, σταθερά ριζωμένο και αγκιστρωμένο στην ταυτότητα και την παράδοσή του, παρά τα λεγόμενα, παρά τις λοιδορίες και την εύκολη κατασυκοφάντησή τους–ύψωσαν το ανάστημά τους και είπαν όχι στον οικονομικό εξανδραποδισμό τους, προοίμιο του πολιτικού και του εθνικού.

Απέναντί τους όμως δεν είχαν μόνο τους ξένους, δεν είχαν μόνο έναν άθλιο ναινέκο, ο οποίος εξελέγη υποκλέπτοντας την ψήφο των Κυπρίων με το σύνθημα ότι δεν θα αγγίξει τις καταθέσεις… τους, αλλά και τον ακόμα αθλιότερο πρωθυπουργό της Ελλάδας, ο οποίος όχι απλώς συναίνεσε σ’ αυτή την επιλογή, αλλά έσπρωχνε τους Κυπρίους να την εφαρμόσουν.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γ. Κοντογιώργης: Για την αποστασία των διανοουμένων

18 Μαρτίου 2013

Εισήγηση Γ. Κοντογιώργη, κατά την παρουσίαση του ομότιτλου βιβλίου του Γ.Καραμπελιά.

exofyllo-apostasia-giorgos

1) Ο Γιώργος Καραμπελιάς μας έχει συνηθίσει σε έργα αιχμής, πρωτοπόρα, που εδράζονται στην έρευνα των πηγών και τον φέρνουν αντιμέτωπο με τα καθεστωτικά ρεύματα της χώρας. Σ’αυτό το κλίμα εγγράφεται και το τελευταίο έργο του για την «Αποστασία των διανοουμένων«. Εκτιμώ ότι η διατύπωση «αποστασία» των διανοουμένων, είναι πολύ ήπια για να αποδώσει αυτό που συμβαίνει. Πρόκειται για τη διαρκή σταθερά της καθεστωτικής διανόησης, που έχει να κάνει με την επιλογή ιδεολογίας η οποία αποβλέπει στη μεθερμήνευση του ελληνικού κόσμου και της νεοελληνικής πραγματικότητας, με γνώμονα τα γνωστικά εργαλεία του νεοτερικού ηγεμόνα και τη δικαιολόγηση της ηγεμονίας του. Απώτερος στόχος αποτελεί μια παραρτηματική προσέγγιση της ελληνικής εξέλιξης, η ενστάλαξη μιας εξαρτησιακής συνείδησης στην ελληνική κοινωνία, η ενοχοποίηση της κοινωνίας και του παρελθόντος της, προκειμένου να νομιμοποιηθεί το ημι-δεσποτικό κράτος που της επεβλήθη από τις δυνάμεις της ευρωπαϊκής απολυταρχίας. Ένα κράτος παρία, δίκην προτεκτοράτου, αναντίστοιχο με την πολιτική και, γενικότερα, ανθρωποκεντρική ανάπτυξη της ελληνικής κοινωνίας, με ότι αυτό επάγεται σε ό,τι αφορά στις δυσμορφίες της σχέσης μεταξύ κοινωνίας και πολιτικής και, περαιτέρω, στην ιδιοποίηση του δημόσιου αγαθού.

Για να καταδείξω το γεγονός αυτό, θα επικαλεσθώ τις παλινωδίες της νεοτερικότητας σχετικά με τη θεμέλια συνιστώσα της ύπαρξής της, το έθνος, διότι την θεωρώ απολύτως κομβική. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Γιάννης Παπαμιχαήλ & Γιώργος Καραμπελιάς – Οι Πειρατές της Δευτέρας – 14 Ιανουαρίου 2013

17 Ιανουαρίου 2013

peiratesdeutera

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Ο ελλείπων κρίκος

9 Ιανουαρίου 2013

F2E8766F71BF83097FDF89434A9474CD

του Γιώργου Καραμπελιά

Είναι προφανές και πανθομολογούμενο πως η σαρωτική οικονομική και κοινωνική κρίση έχει ως συνέπεια μια εξίσου ή ίσως ακόμη περισσότερο βαθύτατη πολιτική κρίση του συστήματος. Μια κρίση που καθορίζεται από πολλές παραμέτρους και διαθέτει πολλαπλές συνιστώσες.

Α) Κατ΄ αρχάς μετατίθεται το κέντρο βάρους της εξάρτησης από τις ΗΠΑ προς τη Γερμανία. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πλήρη υποκατάσταση, αλλά οδηγεί μάλλον σε συγκυριαρχία. Δηλαδή το παιγνίδι της εξάρτησης παύει να είναι μονοδιάστατα αμερικανοκεντρικό και αποκτά περισσότερους πόλους, γεγονός που δεν μπορεί παρά να αντανακλάται και στο εσωτερικό πολιτικό τοπίο.

Β) Η κρίση οδηγεί ή θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε αναδιάταξη και των οικονομικών πόλων ισχύος στο εσωτερικό της χώρας, όπου το κέντρο βάρους θα περάσει από τους εγχώριους «νταβατζήδες» στους Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Ο Ελληνισμός στο σταυροδρόμι

8 Ιανουαρίου 2013
Γιάννης Γαϊτης, Ανθρώπινες φιγούρες (1975)

Γιάννης Γαϊτης, Ανθρώπινες φιγούρες (1975)

του Γιώργου Καραμπελιά

Τα τελευταία χρόνια, όποτε αναφέρω, και το κάνω συχνά, τη βαθύτερη πεποίθησή μου πως ο ελληνισμός βρίσκεται μπροστά σε μια κρίση υπαρκτικού χαρακτήρα, οι περισσότεροι συνομιλητές ή ακροατές μου θεωρούν πως κάνω απλώς ένα σχήμα λόγου, για να υπογραμμίσω το βάθος της κρίσης. Ωστόσο –δυστυχώς– εννοώ ακριβώς αυτό που υποστηρίζω. Οι Έλληνες βρίσκονται σ’ ένα ιστορικό σταυροδρόμι, από τη μία πλευρά του οποίου υπάρχει μια καθοδική σπείρα, πιθανόν χωρίς επιστροφή, και από την άλλη η ανάταξή του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »