Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε!

19 Δεκεμβρίου 2013

syrizok

του Δημήτρη Καζάκη

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά προσωπικά όποτε ακούω την φράση «ανθρωπιστική κρίση» στην Ελλάδα παθαίνω κάτι. Ξέρετε γιατί πράγμα μιλάω. Οι Έλληνες μάλλον από κάποιον τρομερό εγκέλαδο, ή κάποια άλλη φυσική καταστροφή, αντιμετωπίζουν μια βαθιά «ανθρωπιστική κρίση». Κι επομένως δικαιολογημένα αντιμετωπίζουν κόμματα και κράτος αισίως τον 1 στους 4 Έλληνες, που αντιμετωπίζει πια σοβαρό πρόβλημα καθημερινής επιβίωσης, με όλη την απαραίτητη φιλανθρωπία που δείχνουν πάντα οι καλές κυρίες των σαλονιών για τα αδέσποτα του δρόμου, ή οι εκκεντρικοί φιλόζωοι για τα ζώα υπό εξαφάνιση.

Μάλιστα η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Περί καπιταλισμού και σοσιαλισμού

14 Μαΐου 2013

socialism-rich2

του Δημήτρη Καζάκη

Ένας φίλος έγραψε μ’ αφορμή το άρθρο μου για τον «σοσιαλισμό του δικηγοράκου» τα εξής:

Γι’ αυτό και σήμερα ούτε που διανοούνται ότι μπορεί ο λαός με την πάλη του να ανατρέψει τα πάντα ακόμη και πάνω στο γενικό έδαφος του καπιταλισμού. Να κερδίσει μάχες ενάντια στο κεφάλαιο και την εξουσία του, οι οποίες μπορούν να ξεθεμελιώσουν ριζικά το καθεστώς που επιβάλλουν οι αγορές ακόμη κι εντός του καπιταλισμού. Αρκεί ο λαός και οι εργαζόμενοι μέσα από τις δικές τους οργανώσεις να δίνουν την μάχη για κάθε σπιθαμή εχθρικού εδάφους, να μην αποδέχονται κανένα τετελεσμένο ή δεδομένο γεγονός μόνο και μόνο επειδή το επιβάλλουν οι ισχυροί.

Δημήτρη, το παραπάνω απόσπασμα από το κείμενό σου είναι αυτό. Έχω ερωτηματικά όμως. Ο λαός μπορεί να ανατρέψει τα πάντα ακόμη και στο γενικό έδαφος του καπιταλισμού. Ό,τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, ποια είναι η διάφορα; Πάλη μέσα στον καπιταλισμό λέει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Ας αφήσουμε στην άκρη το νόμισμα. Το ΕΠΑΜ προτείνει τι έναντι του καπιταλισμού; Το σοσιαλισμό; Τον κομμουνισμό; Αυτό δεν το έχω καταλάβει. Κοιτά Δημήτρη κανείς δε λέει στον κόσμο ότι ο καπιταλισμός τελείωσε, κι ότι πρέπει να γίνει στροφή στο σοσιαλισμό. Ξέρεις γιατί; Γιατί θα πάρει 3%. Κι ας είναι και ο Αϊνστάιν. Έχουμε και λέμε λοιπόν. Η τρικομματική προτείνει άγριο νεοφιλελευθερισμό ως μοντέλο. Ο ΣΥΡΙΖΑ το δρόμο προς το σοσιαλισμό παλεύοντας μέσα στην ΕΕ και το ευρώ. Οι ΑΝΕΛΛ μέσα στον καπιταλισμό με ευρώ και μέσα στην ΕΕ. Το ΚΚΕ έξω από την ΕΕ έξω από το ευρώ κοινωνικοποίηση των τομέων στρατηγικής σημασίας με στόχο τον σοσιαλισμό. Αυτή την εικόνα βλέπω εγώ προσωπικά. Εσύ από αυτά που εγώ καταλαβαίνω αν και με μπερδεύεις λίγο, προτείνεις να παλέψουν οι εργαζόμενοι μέσα στον καπιταλισμό με εθνικό νόμισμα να τον ανατρέψουν για να φέρουν τι;;;; Το σοσιαλισμό που θα λέγεται κάπως διαφορετικά; Φώτισέ με λίγο γιατί τα πράγματα τρέχουν γρήγορα σε σχέση με πέρυσι. Αν προτείνεις πάλη των εργαζομένων, έξοδο από το ευρώ και κοινωνικοποίηση μέσων παράγωγης αυτό δεν οδηγεί στο σοσιαλισμό;; Θα ήθελα όταν μπορέσεις να κανείς ένα ξεκαθάρισμα, γιατί μπλέκονται τα πράγματα. Ευχαριστώ και καλή δύναμη.

Η δική μου απάντηση:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Ένας πρακτικός οδηγός ουτοπίας για την επερχόμενη κατάρρευση

9 Μαΐου 2013

b22_enos1crowd_308

Τι είναι μια επανάσταση;

Του David Graeber

Τι είναι μια επανάσταση; Αυτό που νομίζαμε ότι ξέραμε. Οι επαναστάσεις ήταν πραξικοπήματα από λαϊκές δυνάμεις με στόχο τον μετασχηματισμό της ίδιας της φύσης του πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού συστήματος, σύμφωνα συνήθως με κάποιο όραμα για μια δίκαιη κοινωνία. Σήμερα, ζούμε σε μια εποχή όπου αν οι αντάρτες έρθουν να σαρώσουν μια πόλη ή μαζικές εξεγέρσεις ανατρέψουν έναν δικτάτορα είναι απίθανο να υπάρξουν τέτοιου τύπου επιπτώσεις. Όταν συμβεί κάποιος ριζικός κοινωνικός μετασχηματισμός –όπως, ας πούμε, η άνοδος του φεμινισμού– είναι πιθανό να λάβει μια εντελώς διαφορετική μορφή. Δεν είναι ότι τα επαναστατικά όνειρα δεν βρίσκονται εκεί έξω, αλλά οι σύγχρονοι επαναστάτες σπάνια πιστεύουν ότι μπορούν γίνουν ένα σύγχρονο ισοδύναμο της εφόδου στη Βαστίλη. Σε στιγμές όπως αυτή, αξίζει γενικώς να πάμε πίσω στην ιστορία και να αναρωτηθούμε: ήταν ποτέ οι επαναστάσεις πραγματικά αυτό που νομίζαμε ότι είναι; Για μένα, ο άνθρωπος ο οποίος έχει θέσει πιο αποτελεσματικά την ερώτηση είναι ο Ιμμάνιουελ Βαλερστάιν. Ισχυρίζεται ότι για το τελευταίο περίπου τέταρτο της χιλιετίας οι επαναστάσεις αποτελούν πρωταρχικά τους ανά τον κόσμο μετασχηματισμούς της πολιτικής κοινής λογικής.

Ήδη, από την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης, ο Βαλερστάιν επισημαίνει ότι υπήρχε μια ενιαία παγκόσμια αγορά, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Λένιν πριν από 100 χρόνια: Ευρωπαϊκή Ένωση με καπιταλισμό είναι ή αδύνατη ή αντιδραστική

5 Μαΐου 2013

DEU Europa Verfassungsgericht Reformvertrag

Του Β.Ι. Λένιν
Αύγουστος του 1915

Στον αριθ. 40 της Sotsial-Demokrat εκθέσαμε ότι μια διάσκεψη των ομάδων του Κομματός μας στο εξωτερικό είχε αποφασίσει να αναβάλει την ερώτηση για το σύνθημα των Ενωμένες Πολιτείες Της Ευρώπης εν αναμονή μιας συζήτησης, στον τύπο, σχετικά με την οικονομική πτυχή του θέματος.

Στη διάσκεψή μας η συζήτηση σχετικά με αυτήν την ερώτηση πήρε έναν καθαρά πολιτικό χαρακτήρα. Ίσως αυτό προκλήθηκε εν μέρει από το Μανιφέστο της Κεντρικής Επιτροπής διατυπώνοντας αυτό το σύνθημα ως ένα ειλικρινές πολιτικό (το άμεσο πολιτικό σύνθημα…, όπως λέει εκεί) όχι μόνο προχώρησε το σύνθημα των δημοκρατικών Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, αλλά ρητώς υπογράμμισε ότι αυτό το σύνθημα είναι χωρίς νόημα και ψεύτικο «χωρίς την επαναστατική ανατροπή των γερμανικών, αυστριακών και ρωσικών μοναρχιών».

Θα ήταν αρκετά λανθασμένο να αντιτεθεί σε μια τέτοια παρουσίαση της ερώτησης μέσα στα όρια μιας πολιτικής αξιολόγησης αυτού του συνθήματος -π.χ., για να συζητήσει πως κρύβει ή αποδυναμώνει, κ.λπ., το σύνθημα της σοσιαλιστικής επανάστασης. Οι πολιτικές αλλαγές μιας αληθινά δημοκρατικής φύσης, και ειδικά οι πολιτικές επαναστάσεις, δεν μπορούν κάτω από καμία περίσταση είτε να κρύβουν είτε να αποδυναμώσουν το σύνθημα της σοσιαλιστικής επανάστασης. Αντίθετα, το φέρνουν πάντα πιό κοντά, επεκτείνουν τη βάση του, και σύρουν νέα τμήματα των ασήμαντων αστών και των ημι-προλεταριακών μαζών στο σοσιαλιστικό αγώνα. Αφ’ ετέρου, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Σύνοψη

24 Απριλίου 2013

600x1152

Αυτή η σύνοψη δεν είναι γι’ αυτούς που τα ξέρουν. Ας μην την διαβάσουν. Αυτοί που τα ξέρουν, τα ξέρουν και “δεν μπορεί να τους πιάσει κανένας Κώτσο”. Αφού τα ξέρουν λοιπόν ας μην τα κρατάνε για τον εαυτό τους και ας αρχίσουν να διαφωτίζουν και τους υπόλοιπους έλληνες, εκείνους που δεν τα ξέρουν.

Εκείνοι που δεν τα ξέρουν, θα διαπιστώσουν πως είναι λίγα εκείνα που χρειάζεται να ξέρουν, και εύκολα να τα μάθουν και να τα θυμούνται. Ας τα τυπώσουν να τα μοιράσουν, ας τα διαβάσουν, ας τα δώσουν και στα παιδιά τους να τα διαβάσουν, και εκείνα στους συμμαθητές τους, ας τα δώσουν στους συγγενείς, στους φίλους, στους συναδέλφους και συνεργάτες. Ας τα ξαναγράψουν με πιο απλά λόγια από τα δικά μου. Ας διαφωτίσει ο κάθε έλληνας τον διπλανό του έλληνα. Πέντε απλά πράματα είναι κι όμως οι ολιγαρχικοί τύραννοι μας κάνανε τις ζωές μας κομμάτια. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Νησί της Μεσογείου με πέντε γράμματα: Κούβα

25 Μαρτίου 2013

cyprus

Ποιο καθεστώς αμφισβητεί τη αστική δημοκρατία και την ατομική ιδιοκτησία στην Ευρώπη;

Προσπαθήστε να φανταστείτε ένα καθεστώς στο οποίο οι ηγέτες (αυτοί που ασκούν τον πραγματικό έλεγχο και όχι οι αχυράνθρωποί τους) αμφισβητούν το δικαίωμα της ατομικής ιδιοκτησίας, επιβάλλουν περιορισμούς στη ροή κεφαλαίων και δεν επιτρέπουν στους εκλεγμένους αντιπροσώπους του λαού να αμφισβητήσουν καμία από αυτές τις αποφάσεις.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


The impossible: η επανάσταση της κοινής λογικής

10 Μαρτίου 2013
Τελικά από όπου και να το δει κανείς ο σύγχρονος και έκπτωτος συνάμα ανθρωπολογικός τύπος αρνείται ακόμη και τώρα σε στιγμές ύστατης αξιακής χρεοκοπίας να αποδεχθεί την αληθινή παθολογία του πολιτισμού του. Παλινωδεί  μεταξύ λογοκρατιών που νομιμοποιούν την κοινωνική θέσμιση κάνοντας επικλήσεις σε υπεροπτικές ορθολογικότητες συρρικνωμένες στα όρια κάποιου οικονομικού μεγίστου ή αρίστου. Για την ευημερία του ή την τραγωδία του προσφεύγει σε εγχειρίδια μακροοικονομίας που βρίθουν εξισώσεων αλλά στερούνται νοημάτων εκτός ίσως ως ασκήσεις γραμμικής άλγεβρας και διαφορικού λογισμού.
picture for volunteer page
Ποσοτικοποιούν το απροσδιόριστο και ολοκληρώνουν το άγνωστο. Αποτιμούν και ιεραρχούν τα πάντα με βάση την οικονομική τους διάσταση. «Εξορθολογίζουν» το βίωμα εξομοιώνοντας το με ένα αριθμητικό ισοδύναμο ακολουθώντας συμβάσεις που υπαγορεύει η όποια ιδεολογία υποστηρίζουν. Δεν απαντούν στο αν το εμφανές πλέον πρόβλημα συστημικής ευστάθειας είναι κοινωνικό, πολιτικό, εθνικό, ευρωπαϊκό, παγκόσμιο ή πολιτισμικό.  Μεταξύ άλλων δηλαδή σήμερα διαπιστώνεται το χάσμα ανάμεσα στο σύστημα αυτό καθαυτό και τα εργαλεία που επιχειρούν να το περιγράψουν και να το νομιμοποιήσουν.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«… Από την κορυφή ως τα νύχια στο αίμα και στη βρωμιά… »

8 Μαρτίου 2013

pyramid-of-capitalism-19thcentury

Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας και με βάση το κριτήριο ότι φτωχός στον κόσμο θεωρείται όποιος ζει με 1,25 δολάρια τη μέρα, το 2011 οι φτωχοί του πλανήτη ξεπερνούσαν τα 1,2 δισεκατομμύρια ανθρώπους.

Αν το κριτήριο αυξηθεί στα 2 δολάρια τη μέρα, τότε η φτώχεια έχει ρουφήξει στη δίνη της πάνω από το μισό πληθυσμό της Γης…

Ενδεικτικό των ρυθμών φτωχοποίησης του παγκόσμιου πληθυσμού είναι ότι μόνο μέσα σε ένα εξάμηνο, την περίοδο Ιούνης – Δεκέμβρης 2010, στους ανθρώπους που βρέθηκαν κάτω από το όριο της ακραίας φτώχειας προστέθηκαν άλλα 44 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Infowar — Καπιταλισμός: Μια ιστορία μίσους

21 Φεβρουαρίου 2013

enjoy-capitalism-e1361176025882

Μουσικές διαδρομές στην ιστορία του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος του τελευταίου αιώνα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Η εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου

23 Ιανουαρίου 2013

hugeΑυτό το συναρπαστικό ντοκιμαντέρ, ρίχνει φως στους άγνωστους μηχανισμούς που χρησιμοποιούν αυτοί που κυβερνούν σήμερα τον κόσμο μας, στις ρίζες της ισλαμικής τρομοκρατίας, και τους λόγους που ένα τόσο μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού ζει στα όρια της ανέχειας.

Η συγκλονιστική αυτή μαρτυρία αποκαλύπτει τις σκοτεινές πτυχές ενός συστήματος που προωθεί την Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Χάρισέ το

4 Ιανουαρίου 2013

Gift

Έχετε παρατηρήσει πως δεν υπάρχουν πια, καθόλου νέοι Γάλλοι διανοούμενοι; Υπήρξε μια πραγματική πλημμύρα στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και στις αρχές της δεκαετίας του ’80: Ντεριντά, Φουκώ, Μποντριγιάρ, Κρίστεβα, Λυοτάρ, Ντε Σερτώ αλλά δεν υπήρξε σχεδόν κανένας από τότε. Οι «τρέντυ» ακαδημαϊκοί και οι χίπστερς διανοούμενοι έχουν αναγκαστεί να ανακυκλώνουν ατέλειωτα θεωρίες 20 ή 30 ετών, ή στρέφονται σε χώρες όπως η Ιταλία ή ακόμα και η Σλοβενία ​​για εκθαμβωτική μετα-θεωρία.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτό. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »