ΓΙΑΤΙ ΨΗΦΙΖΩ ΟΧΙ ΣΗΜΕΡΑ

5 Ιουλίου 2015

του Δημήτρη Καζάκη

Δεν νιώθεις πώς τους σιχαίνομαι! Όλη αυτήν την ψώρα
οπόρχεται κάθε φορά και μας δαγκάει τη χώρα…

Ο γέρο Φωτεινός για τους αφέντες της Φραγκιάς.

Από το επικό ποίημα του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη με τίτλο, Φωτεινός (1865).


Κώστας Βάρναλης – Πρόλογος

1 Δεκεμβρίου 2014

Πάλι μεθυσμένος είσαι, δυόμιση ώρα της νυχτός.
Κι άν τα γονατά σου τρέμαν, εκρατιόσουνα στητός
μπρος στο κάθε τραπεζάκι.»-Γειάσου Κωσταντή βαρβάτε!»
«-Καλησπερούδια, αφεντικά, πώς τα καλοπερνάτε;»

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Γέροντας Μπροστάρης

17 Φεβρουαρίου 2014

Πήραμε το Γέροντα το κατόπι
Ανηφορίσαμε τη πλαγιά
σαν από ψες μαθημένοι.
Τίποτα δε λογαριάσαμε
Μήτε το νερό της βροχής
που ‘πεφτε δαρτό στους ώμους μας
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


“Κλειούς παραφερνάλια”: η πρώτη ποιητική συλλογή του Άδωνι Γεωργιάδη

27 Ιανουαρίου 2014

parafernalia

Για μένα τα βιβλία είναι τα καλύτερα δώρα.
Φέτος ειδικά, ένα βιβλίο που πήρα τα Χριστούγεννα είναι ανεκτίμητο δώρο.
Πρόκειται για την πρώτη ποιητική συλλογή ενός αμφιλεγόμενου πολιτικού, του Άδωνι Γεωργιάδη.

Οι θετικές εντυπώσεις ξεκινούν ήδη από τον τίτλο του βιβλίου: “Κλειούς  παραφερνάλια”! Τα προικιά της Κλειούς δηλαδή.
Για όσους το αγνοούν, η Κλειώ  κατά την Ελληνική Μυθολογία ήταν η Μούσα της επικής ποίησης και της Ιστορίας.
Πόσο εύστοχος ο τίτλος! Λιτός, κομψός, αρχαιοπρεπής.

Η 84άρων σελίδων ποιητική συλλογή περιέχει 24 ποιήματα, αριθμός πιστεύω όχι τυχαίος.
Όσες οι ώρες ενός ημερονυχτίου!
Όσα τα γράμματα της ελληνικής αλφαβήτου!
Όσες οι ραβδώσεις του κάθε ιωνικού κίονα στον Παρθενώνα!
Όσα τα καράτια του χρυσού, του πολιτιμώτερου μέταλλου!
Όσες οι ραψωδίες της Οδύσσειας του Ομήρου!

Το κάθε ποίημα μια ευχάριστη έκπληξη. Ένα αναπάντεχο δώρο στην καρδιά και στο μυαλό του κάθε Έλληνα.
Στο κάθε ποίημα η αποκάλυψη ενός από τα πολλά πρόσωπα του Ανθρώπου (με το άλφα κεφαλαίο) Άδωνι Γεωργιάδη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Γεώργιος Δροσίνης — Ἡ Πατρίδα μας

1 Δεκεμβρίου 2013

wheat-field-with-reaper-and-sun-1889

«Ξένε ποὺ μόνος κι ἔρημος
σὲ ξένους τόπους τρέχεις,
πές μου, ποιὸς εἶναι ὁ τόπος σου
καὶ ποιὰ πατρίδα ἔχεις;»

«Τὴ μακρινὴ πατρίδα μου
πάντα ποθῶ στὰ ξένα.
Ἐκεῖ τὰ χρόνια τῆς ζωῆς
περνοῦν εὐλογημένα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Γ. Ρίτσος — Και νά, αδελφέ μου

25 Νοεμβρίου 2013
Κηφισιά, 1920 (Frederic Boissonnas)

Κηφισιά, 1920 (Frederic Boissonnas)

Και νά, αδελφέ μου, που μάθαμε να κουβεντιάζουμε
ήσυχα-ήσυχα κι απλά.
Καταλαβαινόμαστε τώρα ― δε χρειάζονται περισσότερα.
Κι αύριο λέω θα γίνουμε ακόμα πιο απλοί
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Κώστας Βάρναλης — Η Μπαλάντα Του Κυρ’ Μέντιου

10 Νοεμβρίου 2013

5226858945_a1c7f984f1_o

Δε λυγάνε τα ξεράδια
και πονάνε τα ρημάδια!
Κούτσα μια και κούτσα δυο
της ζωής το ρημαδιό!

Mεροδούλι, ξενοδούλι!
Δέρναν ούλοι: αφέντες, δούλοι,
ούλοι: δούλοι, αφεντικό
και μ’ φήναν νηστικό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »