Γιατί κανένας πια δεν προτάσσει το πρόβλημα του χρέους;

19 Απριλίου 2019

 

 

Του Δημήτρη Καζάκη

Όλοι, δεξιοί και αριστεροί, μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί, στην τροχιά της «κανονικότητας», της υποτέλειας και της κατοχής.

Μετά την χθεσινοβραδινή διαβεβαίωση του κ. Τσίπρα, ότι δεν πρόκειται να εφαρμοστεί άλλη λιτότητα στην Ελλάδα μετά τις εκλογές, μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι. Οι διαβεβαιώσεις του κ. Τσίπρα αποτελούν εγγύηση! Ειδικά όταν διαβεβαιώνει επίσης ότι δεν πρόκειται να εφαρμοστούν ούτε καν τα μέτρα λιτότητας, που ήδη έχουν ψηφιστεί στα πλαίσια του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου 2019-2022.

Κι επομένως δεν πρόκειται η μέση σύνταξη να μειωθεί περί το 45% για να φτάσει αισίως το 2022 στα 495 ευρώ μηνιαίως. Ούτε φυσικά πρόκειται να μειωθεί το διαθέσιμο εισόδημα κατά μέσο όρο 6% ετησίως, σύμφωνα με υπολογισμούς του ΟΟΣΑ. Μέσα από την αύξηση της φοροεπιδρομής, τις εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις ιδίως σε υγεία και παιδεία, όπως επίσης και τις υπόλοιπες δραστικές περικοπές πρωτίστως στις κοινωνικές δαπάνες του κράτους, όπως ήδη έχει δεσμευτεί η Ελλάδα έναντι των δανειστών.

Ε, όχι λοιπόν! Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν πρόκειται να γίνει. Μας διαβεβαιώνει περί τούτου ο κ. Τσίπρας με τη γνωστή κίνηση του χεριού στη θέση της καρδιάς, αλά “God Bless America”! Αρκεί βεβαίως να τον ξαναψηφίσουμε.
Τα ίδια λέει και ο έτερος Καππαδόκης επ’ ονόματι Κυριάκος Μητσοτάκης. Κι επειδή πιστεύει ακράδαντα ότι απευθύνεται σε simpletons, ανάλογου επιπέδου ευφυίας με το δικό του, υπόσχεται να κατεβάσει το ΦΠΑ στο 13% έναντι της ιδιωτικοποίησης των πάντων. Έως και του αέρα που αναπνέουμε.

Το «ξεχασμένο» δημόσιο χρέος.

Βέβαια κανείς τους δεν μιλά για το χρέος. Σαν μην υπάρχει. Σαν να έχει λυθεί ως δια μαγείας. Βλέπετε, το έχουν αναθέσει στον αυτόματο πιλότο των πρωτογενών πλεονασμάτων του προϋπολογισμού κι έτσι το έχουν καταστήσει βιώσιμο.

Δεν έχει καμιά σημασία που στις 31 Δεκεμβρίου 2018, το δημόσιο χρέος έφτασε σχεδόν τα 359 δις ευρώ, ήτοι το 194,4% του ΑΕΠ. Αν συνυπολογίσει κανείς και το αφανές χρέος των κρατικών εγγυήσεων, τότε το δημόσιο χρέος από μόνο του ξεπερνά το 200% του ΑΕΠ. Χαράς ευαγγέλια για τοκογλύφους και κερδοσκόπους.

Αξίζει να θυμόμαστε ότι 31 Δεκεμβρίου 2009 το δημόσιο χρέος της χώρας είχε φτάσει τα 298,6 δις ευρώ, ήτοι το 125,7% του ΑΕΠ. Ενώ στις 31 Δεκεμβρίου 2011, όταν κρίθηκε επείγον να μειωθεί με αναδιάρθρωση κατά 53%, το δημόσιο χρέος είχε φτάσει σχεδόν στα 368 δις ευρώ, ήτοι στο 177,7% του ΑΕΠ.

Πρόκειται για τον υψηλότερο δείκτη δημοσίου χρέους επί του ΑΕΠ από την εποχή του ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897, αλλά τι μας νοιάζει; Όσο πιάνουμε τα πρωτογενή πλεονάσματα που μας επιβάλλουν οι δανειστές και βγαίνουμε στις αγορές για να δανειστούμε εκ νέου, το χρέος δεν πρέπει να μας απασχολεί.

Και φυσικά δεν έχει καμιά απολύτως σημασία το γεγονός ότι για να δημιουργηθούν αυτά τα εικονικά πρωτογενή πλεονάσματα, ο βραχυχρόνιος δανεισμός της κυβέρνησης ξεπερνά τα 600 δις ευρώ κάθε χρόνο. Ενώ έχει φορτώσει με χρέος τα ΝΠΙΔ, τα ΝΠΔΔ και τα ασφαλιστικά ταμεία άνω των 45,5 δις ευρώ (Ιανουάριος 2019). Θυμίζουμε απλά ότι το μερίδιο του δημοσίου χρέους που είχαν επωμιστεί οι παραπάνω φορείς τον Απρίλιο του 2010, ένα μήνα πριν μας επιβάλλουν τα μνημόνια ανερχόταν στα 30,1 δις ευρώ.

Οι καθαρές δανειακές ανάγκες των νοικοκυριών.

Και το χειρότερο όλων είναι το γεγονός ότι το κυνηγητό των πρωτογενών πλεονασμάτων εκτινάσσει το έλλειμμα του οικογενειακού προϋπολογισμού με συνέπεια την έκρηξη των δανειακών αναγκών των νοικοκυριών. Χαρακτηριστικό είναι το διάγραμμα που παραθέτουμε με στοιχεία από τους Μη Χρηματοοικονομικούς Λογαριασμούς Θεσμικών Τομέων για τα Νοικοκυριά. Τα στοιχεία για το 2018 είναι εκτιμήσεις.


Το διάγραμμα δείχνει πώς ξεπουλήθηκαν κυριολεκτικά τα νοικοκυριά της Ελλάδας στις τράπεζες. Η πολιτική συρρίκνωσης της αγοραστικής δύναμης του διαθέσιμου εισοδήματος, που ακολούθησαν οι κυβερνήσεις, ειδικά από την εποχή Σημίτη, ως ένα από τα βασικά προαπαιτούμενα για την ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ και το ευρώ οδήγησε σε πρωτοφανή εκτίναξη των δανειακών αναγκών των νοικοκυριών.

Έως το 2008 το μέσο νοικοκυριό στην Ελλάδα έφτασε να δανείζεται καθαρά σχεδόν 4,9 χιλιάδες ευρώ ετήσια. Σχεδόν το 25% του ετήσιου διαθέσιμου εισοδήματος του μέσου νοικοκυριού στην Ελλάδα το 2008. Ιστορικό ρεκόρ για όλες τις χώρες της Ευρώπης.

Μετά το 2009 και την επιβολή της μνημονιακής λαίλαπας ακολουθεί μια ύφεση στις καθαρές δανειακές ανάγκες των νοικοκυριών, λόγω, αφενός, της αδυναμίας να δανειστούν από τις τράπεζες και αφετέρου του περιορισμού της μέσης καταναλωτικής δαπάνης. Το 3ο και χειρότερο μνημόνιο επέφερε νέα εκτίναξη των καθαρών δανειακών αναγκών οδηγώντας το μέσο νοικοκυριό να δανειστεί το 2018 σχεδόν 3.500 ευρώ ετήσια.

Από πού δανείζονται σήμερα τα νοικοκυριά, μιας και οι τράπεζες δεν δανείζουν; Πρώτα και κύρια από τον εαυτό τους, δηλαδή πουλώντας την ακίνητη περιουσία τους για να εξασφαλίσουν το πρόσθετο διαθέσιμο εισόδημα που χρειάζονται για να επιβιώσουν.

Χάρις σ’ αυτή τη μαζική πώληση ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας έχουμε εικονική άνοδο της τελικής κατανάλωσης, με την αγοραστική δύναμη του διαθέσιμου εισοδήματος να εξακολουθεί να μειώνεται. Μαζί με το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και των υποδομών της χώρας, η οποία καταγράφει μια ισχνή και οριακή άνοδο των επενδύσεων, οφείλεται εν πολλοίς η εικονική άνοδος του ΑΕΠ.

Όμως όλα αυτά αναγκαστικά συνοδεύονται με νέα πρωτοφανή εκτίναξη τόσο του δημόσιου, όσο και του ιδιωτικού χρέους. Ως πότε; Κι ως πού;

Να προσευχόμαστε να μην μπορέσουν οι κυβερνήσεις να βγουν στις αγορές να δανειστούν εκ νέου, γιατί στην αντίθετη περίπτωση, ίσως, οι δανειστές εξαναγκαστούν να προχωρήσουν σε μια περικοπή της ονομαστικής αξίας του χρέους. Και λέμε οι δανειστές γιατί το πολιτικό προσωπικό, αλλά και η οικονομική ολιγαρχία της Ελλάδας κερδίζει τόσα από την εκτίναξη του χρέους, που ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο από τους δανειστές η χώρα και ο λαός της να συνεχίσει να πληρώνει μέχρις δεκάρας τα συσσωρευμένα επαχθή και απεχθή χρέη του.http://epamhellas.gr

 


Διαχείριση απορριμμάτων και Ελληνογερμανική Συνέλευση

19 Απριλίου 2019

 

του Γιώργου Αναλυτή

Σε άρθρο του στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ, με τίτλο: «Έχουμε σχέδιο για να μην πνίξουν τα σκουπίδια την Αττική», ο Δήμαρχος Αμαρουσίου και πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Γ. Πατούλης, αφού περιγράφει την τραγική πραγματικότητα, προτείνει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο, που θα θέτει ως προτεραιότητα την επίτευξη των ευρωπαϊκών και εθνικών στόχων, ως εξής:

‘’Θέλουμε να βάλουμε στο παιχνίδι την επιχειρηματικότητα. Να προσελκύσουμε επενδύσεις στον τομέα αυτό και να δημιουργήσουμε «πράσινες» θέσεις απασχόλησης. Στο δικό μας σχέδιο θέλουμε τον ιδιωτικό τομέα στην πρώτη γραμμή, με ιδέες, αλλά και πόρους.
Ασφαλώς απαραίτητη είναι η συνεργασία με το Κεντρικό Κράτος, για την υιοθέτηση fast track διαδικασιών, για τη χωροθέτηση των πράσινων σημείων. Τέλος, είναι πολύ σημαντικό να αναδείξουμε νέα μοντέλα, όπως η συνεργατική επιχειρηματικότητα, όπου το απόβλητο του ενός μπορεί να αποτελεί πρώτη ύλη του άλλου.’’

Τι σημαίνουν όλα αυτά.
Το Γερμανικό Υπουργείο Εσωτερικών και η Ελληνογερμανική Συνέλευση, αξιολογεί δομές και υπηρεσίες και ετοιμάζει  το κατάλληλο « μοντελάκι» για κάθε τύπο Δήμου της νέο-αποικίας που λέγεται Ελλάδα, ήτοι:  Δήμος –πρωτεύουσας, μεγαλούπολη, αστικός, ημιαστικός, αγροτικός, τουριστικός, ορεινός, και άλλα, με σκοπό:

α) την ανάληψη από επιχειρηματικά σχήματα  των κερδοφόρων λειτουργιών και αρμοδιοτήτων που ασκούν σήμερα οι Δήμοι και τα νομικά τους πρόσωπα και

β) την εξυπηρέτηση των γερμανικών επιχειρηματικών συμφερόντων, μέσα από την δημιουργία μικτών επιχειρήσεων (ΣΔΙΤ), με αξιοποίηση των κονδυλίων του αναπτυξιακού νόμου και του ΕΣΠΑ. Πρωταρχικοί τομείς που ενδιαφέρουν τη γερμανική πλευρά είναι η διαχείριση των απορριμμάτων και η ενέργεια κάθε μορφής.

Σε παλιότερες ανακοινώσεις μας και άρθρα, είχαμε αναφέρει ονόματα αιρετών, (Πατούλης-Τατούλης και άλλοι), που βρίσκονταν σε συνεργασία  με τον Γερμανό Υφυπουργό Εργασίας και απεσταλμένο της Καγκελαρίας στην Ελλάδα, Χανς-Γιοαχιμ Φούχτελ, (ο οποίος αντικαταστάθηκε φέτος με τον Νόρμπερτ Μπάρτλε).

Το αντικείμενο των συνομιλιών τους, δεν ήταν άλλο από το ξεπούλημα των βασικών αρμοδιοτήτων των Δήμων, όπως η διαχείριση των απορριμμάτων, σε ιδιώτες εγχώριους και μη. Το επιβεβαίωσε, ο κύριος Μπάρτλε, στην πρώτη συνεδρίαση της Επιτροπής Τοπικής Αυτοδιοίκησης του 2019, στο Βερολίνο, (7/3/2019), με παρόντες τον πρόεδρο της ΚΕΔΕ, Γ. Πατούλη και τον Βασίλειο Τσολακίδη, μέλος της ομάδας συμβούλων του Έλληνα Πρωθυπουργού, κ. Τσίπρα, ο οποίος προσήλθε σε αντικατάσταση της Ελληνίδας εντεταλμένης για την ΕΓΣ, κας Ρένας Δούρου.

Να σημειώσουμε ότι στις 3/4/2019 ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Άδωνις Γεωργιάδης και οι Έλληνες ευρωβουλευτές Νίκη Κεραμέως και Ιωάννης Κεφαλογιάννης αντάλλαξαν απόψεις στο Βερολίνο με τον Γερμανό εντεταλμένο της Γερμανικής Συνέλευσης Norbert Barthle σχετικά με την ανάπτυξη της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης και τις τρέχουσες πρωτοβουλίες για την θεσμοθέτηση και την ενεργοποίηση νέων εταίρων. Οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν  σε θέματα σχετικά με τη δημιουργία ενός φιλικού προς τις επενδύσεις πλαισίου για την αύξηση της τοπικής ανάπτυξης στην Ελλάδα. Η ελληνική αντιπροσωπεία συμμετείχε σε ένα ταξίδι διαλόγου στο Βερολίνο που διοργάνωσε το Ίδρυμα Konrad-Adenauer Αθηνών

Προς τι όλο αυτό το ενδιαφέρον; Μήπως για να έρθουν οι οργανωμένοι και έμπειροι Γερμανοί να μας φτιάξουν τους δήμους; Το ακούμε αυτό από ορισμένους οπαδούς της ‘’Αδελφοποίησης Δήμων’’.http://epamhellas.gr

 


Ανοιχτή Επιστολή του ΕΠΑΜ προς τους υποψηφίους Δημάρχους και Περιφερειάρχες

17 Απριλίου 2019

 

17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019

Η κατάλυση της διοικητικής αυτοτέλειας και της οικονομικής αυτοδυναμίας των Δήμων έχει ήδη δρομολογηθεί και τίθεται πλέον σε εφαρμογή. Η ίδια η ύπαρξη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως τουλάχιστον την γνωρίζαμε μέχρι τώρα σύμφωνα με το συνταγματικό της περιεχόμενο, μεταλλάσσεται σε κάτι τελείως ξένο προς τον ελληνικό λαό.

Οι εκλογές της 26ης Μαΐου 2019 είναι κρίσιμες, γιατί τα νέα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια θα κληθούν να συναινέσουν σ’ αυτήν την υβριδική μετάλλαξη. Η οποία συνίσταται συνοπτικά στην αρπαγή των ταμειακών διαθεσίμων των ΟΤΑ από την ΑΑΔΕ, στην αφαίρεση της διαχείρισης των οικονομικών τους, την εκχώρηση δημοτικής και εν γένει δημόσιας περιουσίας στο υπερταμείο, την ευρεία ιδιωτικοποίηση των μέχρι τώρα υπηρεσιών των Δήμων και των Περιφερειών, το ξεπούλημα των περιουσιακών τους στοιχείων και των βασικών αρμοδιοτήτων τους για την εξυπηρέτηση κατά κύριο λόγο γερμανικών επιχειρηματικών συμφερόντων.

Περιέργως όμως, ελάχιστοι δημοτικοί και περιφερειακοί συνδυασμοί θέτουν προεκλογικά τα κρίσιμα αυτά θέματα, που υπονομεύουν την ανεξαρτησία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και την μετατρέπουν σε όχημα εξυπηρέτησης ιδιοτελών και υπερκρατικών συμφερόντων, μεταβιβάζοντας τις αυτοδιοικητικές αρμοδιότητες σε ιδιωτικούς αδιαφανείς φορείς.

Το ΕΠΑΜ θέτει προς τους υποψηφίους Δημάρχους και Περιφερειάρχες τρία καίρια ζητήματα, ζητώντας να δηλώσουν ξεκάθαρα στον ελληνικό λαό και στις τοπικές κοινωνίες που τις καλούν να τους ψηφίσουν:

1) Θα δεχθούν να παραδώσουν οι Δήμοι και οι Περιφέρειες τα ταμειακά τους διαθέσιμα και κάθε έσοδό τους, σε ειδικό λογαριασμό στην ΤτΕ, ο οποίος είναι κοινό μυστικό ότι θα ελέγχεται από την ΑΑΔΕ; Θα δεχθούν η εκταμίευση των δαπανών τους για την κάλυψη αναγκών των δημοτών τους, να διέρχεται από την έγκριση ή μη αυτής της κατ’ επίφαση «Ανεξάρτητης» Αρχής που συστάθηκε αντισυνταγματικά και με απαίτηση των δανειστών; Θα δεχθούν να εφαρμόσουν την υπουργική απόφαση οικ.2/6748/ΔΛΓΚ/21.01.2019ΥΑ (ΦΕΚ Β΄104/24.01.19), που οδηγεί σε οικονομικό «στραγγάλισμα» την Τοπική Αυτοδιοίκηση; Θα ενημερώσουν τους δημότες τους ότι τα δημοτικά τέλη που πληρώνουν ενδέχεται να διατεθούν για την κάλυψη των τοκοχρεολυσίων των δανειστών, όπως προβλέπουν τα άρθρα 80.17 και 81.11.γ του ν.4549/14.6.2018;                              

2) Θα δεχθούν να εκχωρηθεί στο υπερταμείο δημόσια περιουσία με κοινωφελή χαρακτήρα αλλά και μνημεία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, ως «εγγύηση» της εκπλήρωσης των χρηματοπιστωτικών υποχρεώσεων του κράτους προς τους δανειστές; Θα δεχθούν να αποστερήσουν ζωτικούς χώρους από τους δημότες τους (κοινόχρηστες εκτάσεις, αθλητικές εγκαταστάσεις, αρχαιολογικούς χώρους, δημόσια ακίνητα, σχολικά οικοδομήματα κ.ά.), για να τους νέμονται ιδιωτικές Ανώνυμες Εταιρείες όπως είναι το υπερταμείο και οι θυγατρικές του (ΕΤΑΔ ΑΕ, ΤΑΪΠΕΔ κλπ) προς όφελος των δανειστών; Θα συναινέσουν στη συνταγματική αυτή εκτροπή κατ’ εφαρμογή του άρθρου 109 του ν.4549/2018, αποδεχόμενοι την εκχώρηση των δημοσίων εκτάσεων, των μνημείων και των ακινήτων της περιοχής τους, σε μη εθνικές αρχές;

3) Θα δεχθούν τη συμμετοχή τους σε εξωθεσμικούς φορείς που προάγουν τα συμφέροντα ξένης δύναμης σε βάρος των ελληνικών Ο.Τ.Α., όπως είναι η περιβόητη Ελληνογερμανική Συνέλευση; Η οποία είναι απόρροια της ετεροβαρούς Ελληνογερμανικής Εταιρικής Σχέσης, μιας συμφωνίας νεοαποικιακού χαρακτήρα του 2010 που δεν πέρασε ποτέ από την ελληνική βουλή για έγκριση, και με την οποία παραδίδονται στο Βερολίνο στρατηγικοί τομείς της εθνικής οικονομίας, της διοίκησης, των υποδομών και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας; Που σε ό,τι αφορά τους ΟΤΑ, με όχημα τη διαχείριση των απορριμμάτων και των ενεργειακών πηγών, απώτερος στόχος είναι οι περιφέρειες και οι δήμοι της Ελλάδας να προσαρτηθούν οικονομικά σε αντίστοιχα κρατίδια και δήμους της Γερμανίας προκειμένου να λεηλατηθούν;

Το ΕΠΑΜ καλεί τους υποψηφίους να τοποθετηθούν ρητά γι αυτά τα τρία καίρια και καθοριστικά για την ύπαρξη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ζητήματα, αν θα επιτρέψουν την εφαρμογή τους στους Δήμους και στις Περιφέρειές τους, ή αν θα αντιταχθούν ανεξαρτήτως προσωπικού κόστους, προτάσσοντας τα συμφέροντα των πολιτών και του τόπου. Αν θα δεχθούν τις άνομες, αντισυνταγματικές και έξωθεν επιβολές, αποδεχόμενοι οικειοθελώς τον εξευτελισμό τους, ή αν θα αντιδράσουν, όπως αρμόζει σε εκλεγμένους από τον ελληνικό λαό, αρνούμενοι την ταπείνωση των ιδίων και του θεσμού που εκπροσωπούν.

Αθήνα, 17 Απριλίου 2019
Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ

 


Τι Τοπική Αυτοδιοίκηση θέλουμε;

12 Απριλίου 2019

του Γιώργου Κόλλια 

Εξετάζοντας την πορεία των τοπικών εξουσιών (Δήμου και Περιφέρειας) κατά το παρελθόν, αλλά και το παρόν, αλήθεια αναρωτιόμαστε ποιος είναι ο ρόλος τους και ο στόχος τους, γιατί τα αποτελέσματά τους είναι πενιχρά έως ανύπαρκτα. Ελάχιστοι ήταν οι τοπικοί ηγέτες που ξεχώρισαν. Το μόνο που κάνουν, είναι η απλή διαχείριση της εξουσίας.

Λείπει παντελώς το όραμα, μια καινούργια ιδέα για την καλυτέρευση της ζωής των συμπολιτών μας, κάτι που στο πέρασμά τους να δηλώνει ότι έπραξαν ώστε να τους γράψει, όπως κοινώς λέμε, η  ιστορία. Δεν είδαμε, ούτε ακούσαμε κάποιον Δήμαρχο ή Περιφερειάρχη να κάνει κάτι τοπικά που να είναι άξιο μνείας. Δηλαδή, να επεξεργαστεί και να υλοποιήσει ένα σχέδιο για την πόλη του ή για την περιφέρειά του, τοπικά για την μείωση της φτωχοποίησης της περιοχής, για την ανάπτυξη και μείωση της ανεργίας, για τη βοήθεια σε συλλογικότητες που πρέπει να αναλάβουν δράση για αυτό το σκοπό. Δεν είδαμε ούτε καν ένα απλό σχέδιο αναδιοργάνωσης των υπηρεσιών, είτε της περιφέρειας, είτε του δήμου, για καλύτερη παραγωγικότητα και αποδοτικότητα των υπηρεσιών τους. Αυτό δεν κοστίζει και τίποτα.

Ίσως δεν θέλουν να έλθουν σε ρήξη με τα κατεστημένα, δεν θέλουν να χαλάσει η πελατειακή τους σχέση, μετρούν πολύ το πολιτικό κόστος, οι ψήφοι για τις επόμενες εκλογές.

Χωρίς συγκρούσεις, ανατροπές και ρήξεις δεν μπορεί να αλλάξει κάτι και κυρίως στο δημόσιο τομέα, αλλά και στον κρατικοδίαιτο ιδιωτικό τομέα.

Αν θέλουν οι τοπικές εξουσίες να προσφέρουν κάποιο έργο, απλά είναι τα πράγματα. Έχετε σχέδια και ιδέες; Κοινοποιήστε τα, στο λαό, ενημερώστε τον για αυτά και εφαρμόστε τα.

Ή εάν δεν έχετε σχέδια και ιδέες, να απευθυνθείτε στο λαό να σας δώσει σχέδια και ιδέες.

Πώς; Απλά να συγκαλέσετε στην περιφέρεια ή στο δήμο, σε κάθε έδρα ή πόλη ή περιοχή ανάλογα με το αντικείμενο, Γενικές Συνελεύσεις των κατοίκων οι οποίοι τοπικά θα σας προσφέρουν ουκ ολίγες ιδέες, προτάσεις και σχέδια.

Οι πολίτες έχουν ανάγκη από ενημέρωση, όχι από αναγγελίες του τύπου «αποφασίσαμε και διατάσσουμε», αλλά τοπικά και συλλογικά, όλοι μαζί, να επεξεργαστούν, να συμφωνήσουν και να συναποφασίσουν  πώς θα υλοποιήσουν το όραμά τους, το σχέδιό τους.

Πολλά πράγματα μπορούν να αλλάξουν οι Δήμαρχοι και Περιφερειάρχες, αν θέλουν, έστω και αν βρίσκονται υπό τον ασφυκτικό  κλοιό της κεντρικής εξουσίας.

Το καλύτερο βέβαια θα ήταν, αφού μιλάμε για αυτοδιοίκηση, να μεταφερθούν το ταχύτερο, όλες οι εξουσίες, όλες οι αρμοδιότητες στις τοπικές αρχές, που γνωρίζουν καλύτερα από το κέντρο, για το τι μέλλει γενέσθαι, για την εξυπηρέτηση των πολιτών και την ανάπτυξη της περιοχής τους. Η κεντρική εξουσία, το κράτος καλό θα ήταν να ελέγχει μόνον, αν τηρούνται οι νόμοι και εάν εξυπηρετούνται οι πολίτες.

Στα διάφορα προγράμματα, όπως π.χ. το ΕΣΠΑ, αναλώνονται στην κατασκευή πεζοδρόμων ή βελτίωση ορισμένων  δρόμων, τα οποία μπορεί να είναι καλά, αλλά προέχουν η αντιμετώπιση της φτωχοποίησης και της αύξησης της ανεργίας.

Για τα κεφάλαια, για τα χρήματα των προγραμμάτων αυτών που υπάρχουν προς διάθεση, να μην περιμένουν την υποβολή μερικών μεμονωμένων προτάσεων, αλλά πρώτα απ’ όλα, μέσω των τοπικών Γενικών Συνελεύσεων των κατοίκων, να ερευνούν και να βρίσκουν τις ιδέες και προτάσεις των κατοίκων, που γνωρίζουν καλύτερα από τον κάθε «ειδήμονα». Τι προϊόντα  μπορεί να παράγει η κάθε περιοχή,  να καταλήξουν και να τα εντάξουν στο πρόγραμμα προς υλοποίηση, όσα όλοι μαζί συναποφασίσανε όπως π.χ. ελιές, λάδι, ρίγανη, τσάι, αμπελουργία, κτηνοτροφία και τυροκομικά προϊόντα. Γιατί δυστυχώς ή ευτυχώς ο πρωτογενής τομέας, λόγω και του πολύ καλού περιβάλλοντός μας (κλίμα-ήλιος), είναι ο παράγοντας που μπορεί γρήγορα να συμβάλει στην ανάπτυξη και στη μείωση της ανεργίας που είναι επείγοντα.

Να λοιπόν, έργο λαμπρό και ελπιδοφόρο που έχουν να κάνουν -εκτός από την απλή διαχείριση-  εάν ασχοληθούν και αποφασίσουν οι τοπικοί ηγέτες, να προχωρήσουν σε κάτι ποιο ουσιαστικό και ωφέλιμο για κάθε τοπική κοινωνία, που υποφέρει και βιώνει τη φτωχοποίηση εδώ και οκτώ χρόνια και τη μεγαλύτερη στην ελληνική ιστορία οικονομική κρίση σε καιρό ειρήνης.

Είναι καιρός λοιπόν, ας τολμήσουν. Έστω  και τώρα, ποτέ δεν είναι αργά, ας αναλάβουν πρωτοβουλίες και δράσεις οι Δήμαρχοι και Περιφερειάρχες, μαζί με το λαό, ας προσπαθήσουν, ας κάνουν ένα νέο ξεκίνημα.

Ο Γιώργος Κόλλιας είναι μέλος του Εθνικού Συντονιστικού Συμβουλίου του ΕΠΑΜ.


Το ΕΠΑΜ για το νέο σύστημα εξετάσεων και το Λύκειο

29 Μαρτίου 2019

Ανακοίνωση του Τομέα Παιδείας του ΕΠΑΜ

Οι θέσεις του Υπουργείου Παιδείας: «Η νέα Γ΄ Γενικού Λυκείου και το νέο σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση», αποτελούν μία αντι-μεταρρύθμιση, ένα χτίσιμο αρνητικών αλλαγών αρχίζοντας μάλιστα από τα κεραμίδια. Αυτό, γιατί δεν ενδιαφέρει τη μνημονιακή κατοχή η αναβάθμιση της παιδείας (πώς θα μπορούσε άλλωστε)! Την ενδιαφέρει το πόσο κρυφός θα είναι ο κόφτης της εισαγωγής των παιδιών μας στα Πανεπιστήμια και το πώς επικοινωνιακά θα παραπλανήσει, ενόψει και των εκλογών. Εξάλλου και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ειδικά από 2010 και μετά, ποτέ δεν είχαν ασχοληθεί με μια μεταρρύθμιση που να προέκυπτε από ουσιαστικό δημόσιο διάλογο, όπως έγινε και με την κατάργηση της τεχνολογικής εκπαίδευσης, των ΤΕΙ, και ένταξή της στο γνωστό καθηγητικό κατεστημένο των ΑΕΙ για ψηφοθηρικούς λόγους. Έτσι προβάλλει τρία επιχειρήματα:

α. Η Γ΄ Λυκείου είναι σήμερα ακυρωμένη ως τάξη του Λυκείου, λόγω του βάρους που ρίχνουν οι μαθητές στην προετοιμασία για τις Πανελλαδικές εξετάσεις,
β. Το νέο νομοσχέδιο πλήττει την παραπαιδεία,
γ. Δίνεται η δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης στα Παν/μια.

α. Ακύρωση της Γ΄ Λυκείου ως τάξης της ενιαίας εκπαίδευσης.
Χωρίς να ενδιαφέρεται για το περιεχόμενο σπουδών, το διδακτικό προσωπικό και τα μύρια όσα προβλήματα των σχολείων, το νομοσχέδιο θεσμοθετεί την αποκοπή της Γ΄ τάξης από το Λύκειο, εντείνοντας την εξειδίκευση με τεχνοκρατικό περιεχόμενο. Ό,τι συμβαίνει τώρα στην Γ΄ Λυκείου θα μεταφερθεί στην Β΄ Λυκείου, ως αντίστοιχη προετοιμασία.

Οι μαθητές θα αναγκαστούν, από τη Β΄ Λυκείου, να δώσουν έμφαση στα ειδικά μαθήματα, τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα. Η ύλη της Γ΄ Λυκείου δεν αποτελεί λογική εξέλιξη της ήδη διδαχθείσας ύλης των προηγούμενων τάξεων, καθώς η ύλη των προηγούμενων τάξεων είναι αποσπασματική.

Καλούνται γονείς και μαθητές να αποφασίσουν νωρίτερα για ένα μέλλον που διαβλέπουν ακόμη πιο αβέβαιο, χωρίς να διαθέτουν τα απαραίτητα κριτήρια επιλογής. Ενισχύεται η παρεμβατικότητα των ενηλίκων στις επαγγελματικές επιλογές των νέων, αλλά και οι κατευθυνόμενες επιλογές από ομάδες οικονομικών συμφερόντων.

Το νέο νομοσχέδιο αυξάνει την κρίσιμη ύλη των πανελλαδικώς εξεταζομένων μαθημάτων, αναγκάζοντας τον μαθητή να επικεντρώνεται μόνο στην αποκλειστική προετοιμασία αυτών των μαθημάτων, ενώ εξαφανίζει την ύλη και τις ώρες των μαθημάτων Γενικής Παιδείας. Καταργεί στην Γ΄ Λυκείου την Γενική Παιδεία! Η Γενική Παιδεία προσφέρεται μέχρι την Β΄ Λυκείου με αποσπασματικό τρόπο και εκεί κόβεται αυθαίρετα, αλλά το απολυτήριο παρέχεται στην Γ΄ Λυκείου.http://epamhellas.gr

 


Το ΕΠΑΜ για την αναγνώριση από τις ΗΠΑ της ισραηλινής κυριαρχίας στα κατεχόμενα Υψίπεδα του Γκολάν

29 Μαρτίου 2019

 

Ανακοίνωση της Π.Γ. του ΕΠΑΜ

Η απόφαση του Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, να αναγνωρίσει την κυριαρχία του Ισραήλ στα κατεχόμενα από τη Συρία Υψίπεδα του Γκολάν, δεν ήρθε ως «κεραυνός εν αιθρία», καθώς αποτελεί τη συνέχεια σε σειρά ενεργειών, που ενισχύουν τον επικίνδυνο επεκτατισμό του Ισραήλ και τον ρόλο του στην αποσταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής, με χαρακτηριστικό σημείο την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως «πρωτεύουσας του κράτους του Ισραήλ».

Περιφρονώντας πλήρως τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και καταπατώντας κάθε έννοια διεθνούς νομιμότητας, οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν στο Ισραήλ το δικαίωμα να κατέχει και να ασκεί κυριαρχία σε μια περιοχή που κατέλαβε παράνομα με στρατιωτικά μέσα, κατά τον πόλεμο των έξι ημερών του 1967 και προσάρτησε με απόφαση της Κνεσέτ (το ισραηλινό κοινοβούλιο) το 1981, παρά το καταδικαστικό ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (απόφαση 497, 17 Δεκεμβρίου 1981). «Η απόφαση του Ισραήλ να επιβάλει τους νόμους του, τη δικαιοδοσία του και τη διοίκησή του στα κατεχόμενα συριακά Υψίπεδα του Γκολάν είναι άκυρη και χωρίς διεθνή νομική επίδραση» ανέφερε το ψήφισμα του ΣΑ, ωστόσο αυτό δεν εμπόδισε το Ισραήλ να συνεχίζει να επιβάλλει «τη δικαιοδοσία και τη διοίκησή του» στην περιοχή, υπό καθεστώς ρατσιστικών διακρίσεων έναντι των κατοίκων (κατά κύριο λόγο Δρούζων Αράβων) οι οποίοι ουδέποτε ρωτήθηκαν εάν επιθυμούν να απεμπολήσουν τη Συριακή τους υπηκοότητα χάριν του Ισραήλ!

Πέρα από τα οικονομικά -και άλλα- συμφέροντα που εξυπηρετούνται από αυτήν την κίνηση των ΗΠΑ, πρόκειται για μια άκρως επικίνδυνη κίνηση, μια ωμά επιθετική ενέργεια εναντίον της εθνικής επικράτειας της Συρίας, η οποία είναι αναμενόμενο ότι δεν θα μείνει χωρίς απάντηση. Επιπλέον, ανοίγει τον δρόμο για επαναχάραξη των συνόρων σε μια περιοχή που, όχι άδικα, χαρακτηρίζεται ως «πυριτιδαποθήκη», πολύ κοντά στη δική μας «πυριτιδαποθήκη», αυτήν των Βαλκανίων. Η περιφρόνηση των διεθνών συμβάσεων και ο μη σεβασμός της εθνικής επικράτειας και των συνόρων των κρατών θα κλιμακώσει τις εντάσεις στην περιοχή και θα οδηγήσει σε τραγικές καταστάσεις. Πρόκειται για την απαρχή ενός «κύματος» αναθεώρησης συνόρων, το οποίο θα αγγίξει και τη δική μας χώρα.

Ωστόσο, η κυβέρνηση και το ελληνικό ΥπΕξ τηρούν σιγή ιχθύος, παρά το ότι η αναγνώριση καταδικάστηκε ακόμα και από τις χώρες της ΕΕ που συνήθως υποστηρίζουν την πολιτική των ΗΠΑ. Παρά το ότι η αναγνώριση της κατεχομένης περιοχής σηματοδοτεί προηγούμενο τετελεσμένο και ανοίγει τον δρόμο για την αναγνώριση του ψευδοκράτους των κατεχόμενων της Κύπρου από την Τουρκία! Θα ήταν έκπληξη, βέβαια, αν η ελληνική «κυβέρνηση» έδειχνε το παραμικρό ενδιαφέρον για την Κύπρο, πόσο μάλλον για τα εθνικά σύνορα της Συρίας ή για τις διεθνείς συμβάσεις, όταν ήδη με την κατάπτυστη «συμφωνία των Πρεσπών» έχει συνεργήσει στην ντε φάκτο κατάργηση της Συνθήκης του Βουκουρεστίου του 1913, με την οποία καθορίστηκαν τα σύνορα των Βαλκανικών χωρών.

Εκτός των παραπάνω, κατά τη διάρκεια της «αριστερής κυβέρνησης», το Ισραήλ έχει αναχθεί σε «στρατηγικό σύμμαχο» της χώρας μας, με βασικό επιχείρημα ότι αυτή η συμμαχία «μας συμφέρει» όχι μόνο για οικονομικούς λόγους, αλλά και για λόγους εθνικής ασφάλειας. Δεν υπάρχει τίποτα πιο μακριά απ’ την αλήθεια! Πρώτα και κύρια, ενόσω η Ελλάδα είναι υπό κατοχή, δεν είναι σε θέση να συνάπτει πραγματικές συμμαχίες. Συμμαχία σημαίνει συμφωνία μεταξύ ελεύθερων και κυρίαρχων κρατών, ώστε να είναι σε ισότιμη βάση και να εξυπηρετούνται αμοιβαία συμφέροντα και των δύο πλευρών. Οι «γκαουλάιτερ» που διοικούν την κατεχόμενη Ελλάδα συνάπτουν συμφωνίες για τα συμφέροντα των επικυρίαρχων, με αντάλλαγμα την παραμονή τους στην εξουσία ή άλλες ιδιοτελείς παροχές. Κατά δεύτερον, το λεγόμενο «κράτος του Ισραήλ», όντας εξ ιδρύσεώς του ένα παράνομο, τεχνητό κατασκεύασμα του διεθνούς σιωνισμού, είναι αδύνατον να υπάρξει με άλλον τρόπο παρά ως ρατσιστικό κράτος, που καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα εφαρμόζοντας πολιτική απαρτχάιντ στο εσωτερικό του, και ως ως πολεμική μηχανή με τις επεκτατικές του βλέψεις έναντι των γειτόνων του. Η Ελλάδα, με τις συμφωνίες που έχει συνάψει, προσφέρεται ως αμνός για σφαγή, αφού παρέχει στο Ισραήλ το απαραίτητο «επιχειρησιακό βάθος» για την εξυπηρέτηση των επιδιώξεών του, ενώ καθίσταται η ίδια στόχος των, ενδεχόμενων, αντιποίνων.

Το ΕΠΑΜ καταδικάζει την απόφαση των ΗΠΑ να αναγνωρίσουν την ισραηλινή κυριαρχία στα Υψίπεδα του Γκολάν και καλεί τον ελληνικό λαό να βρίσκεται σε εγρήγορση και επιφυλακή, εν όψει των εξελίξεων. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον λαό της Παλαιστίνης που υφίσταται συστηματική γενοκτονία και αγωνίζεται για την ελευθερία του, και στον λαό της Συρίας που πολεμά για την εθνική του κυριαρχία, ενάντια στους ξένους εισβολείς, «πληρεξούσιους» των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Καλούμε τον ελληνικό λαό να αγωνιστεί για την αποτίναξη των δεσμών της κατοχής, προτού οι συνέπειες της υποδούλωσης καταστούν τραγικές και μη αναστρέψιμες για την εδαφική μας ακεραιότητα και τη ζωή μας!

Αθήνα, 29 Μαρτίου 2019
Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ


Ο Δ. Καζάκης στην ΝΕΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΡΗΤΗΣ, Κυριακή 31/3, ώρα 20:20.

28 Μαρτίου 2019

Συνέντευξη του προέδρου του ΕΠΑΜ, Δημήτρη Καζάκη, θα δοθεί στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού καναλιού ΝΕΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΡΗΤΗΣ (ΝΕΑ TV), παγκρήτιας εμβέλειας, με έδρα τα Χανιά.

Η συνέντευξη θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 31 Μαρτίου, ώρα 20:20, με τον δημοσιογράφο Μάριο Παρασκάκη.

Μπορείτε να την παρακολουθήσετε live από εδώ:
http://www.neatv.gr/el/webtv.php