Όντως, η Ελλάδα δεν είναι Αργεντινή!

3a4c95e40227911e5b0f6a70670004c4

της Ιωάννας Κουρή

«Μέσα στους επόμενους μήνες, η Ελλάδα θα λάβει για πρώτη φορά επίσημη πιστοποίηση ότι το χρέος της είναι βιώσιμο», μας πληροφόρησε από τη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς. Ευτυχώς, θα πει κανείς, η χώρα μας φαίνεται να γλίτωσε τη χρεοκοπία. Μάλλον δε θα «γίνουμε Αργεντινή», όπως τόσο συχνά ακούγαμε από πολιτικούς και δημοσιογράφους το τελευταίο διάστημα. Αλήθεια όμως, τι συμβαίνει στην Αργεντινή μετά τη χρεοκοπία της;

Έχουν κλείσει σχεδόν έξι εβδομάδες από τότε που η εταιρεία Standard & Poor’s – που τώρα σκέφτεται να αναβαθμίσει την Ελλάδα – κήρυξε την Αργεντινή σε selective default. Να θυμίσουμε ότι ο όρος αυτός αφορά τις κεφαλαιαγορές και μόνον αυτές. Μία χώρα που οι κεφαλαιαγορές κηρύσσουν σε selective default, δεν έχει πλέον τη δυνατότητα δανεισμού από αυτές, χωρίς κάτι τέτοιο να έχει τις παραμικρές συνέπειες στην εσωτερική της κατάσταση, εφόσον βέβαια η κυβέρνηση επικεντρώνεται σε πολιτικές προς όφελος του λαού, και όχι στην εξυπηρέτηση των κερδοσκόπων. Έτσι, η «πτωχευμένη» Αργεντινή φαίνεται να πηγαίνει όλο και καλύτερα, καθώς η κυβέρνηση Κίρχνερ συνεχίζει ακάθεκτη τις κοινωνικές πολιτικές που έχει υιοθετήσει, ενώ παράλληλα έχει προβεί σε ορισμένους ενδιαφέροντες χειρισμούς του χρέους της, που αξίζει να αναφέρουμε.

Όπως είναι γνωστό, η Αργεντινή δεν υπέκυψε στην παράλογη απόφαση του δικαστή Griesa να πληρώσει στο ακέραιο τα ομόλογα του επενδυτικού κεφαλαίου του ομίλου Paul Singer, ενώ έχει πάψει να απαντά σε οποιαδήποτε κλήση προέρχεται από το δικαστήριο του Manhattan. Θυμίζουμε ότι, σύμφωνα με αυτή την απόφαση, η Αργεντινή υποχρεωνόταν να καταβάλει στο hedge fund την ονομαστική αξία ομολόγων τα οποία είχαν αγοραστεί στη δευτερογενή αγορά μόλις στο 2% της αξίας τους. Ακόμη, ο κύριος Griesa όρισε ότι αν δεν ικανοποιούνταν οι απαιτήσεις των εναγόντων τοκογλύφων, θα δεσμεύονταν και οι πληρωμές των υπόλοιπων ομολογιούχων, αν και αυτές είχαν ήδη εκταμιευθεί από την Αργεντινή. Αυτά τα ομόλογα υπάγονταν στο Αμερικανικό Δίκαιο και η χώρα είχε συνάψει συμφωνία με την τράπεζα New York Mellon για την πληρωμή τους. Έτσι, η τράπεζα υπάκουσε στην απόφαση του δικαστή και προχώρησε στη δέσμευση των πληρωμών.

Προκειμένου λοιπόν η Αργεντινή να εξυπηρετήσει τους ομολογιούχους που δεν πληρώθηκαν από την Αμερικανική τράπεζα, πραγματοποίησε νέο Swap, στο οποίο δέχθηκε να συμμετέχει η συντριπτική τους πλειοψηφία. Πρόκειται για εκείνους τους ομολογιούχους που είχαν λάβει μέρος στα Swaps του 2005 και του 2010. Με το νέο αυτό Swap, τα ομόλογα γύρισαν στο Αργεντίνικο Δίκαιο και ορίστηκε πληρωμή τους από την κεντρική τράπεζα της χώρας.

Ακόμη, καθώς η τράπεζα New York Mellon δεν τήρησε τη συμφωνία της προς την Αργεντινή, η χώρα ακύρωσε το συμβόλαιό της με αυτήν, ενώ της αφαιρέθηκε η άδεια να λειτουργεί υποκαταστήματα στην Αργεντινή επικράτεια. Καθώς μάλιστα βρίσκεται υπό τους περιορισμούς της δικαστικής απόφασης του κυρίου Griesa, η τράπεζα είναι πολύ πιθανό να πτωχεύσει, εκτός κι αν ανακεφαλαιοδοτηθεί από το Αμερικανικό κράτος.

Πέραν αυτών, προέκυψε και μια ακόμη εξαιρετικά σημαντική εξέλιξη που δημιουργεί νομικό προηγούμενο για την προστασία και άλλων χωρών στο μέλλον: Πρόκειται για μια απόφαση της International Capital Market Association, μιας ένωσης που αποφαίνεται για την επίσημη πτώχευση μιας χώρας, και απαρτίζεται από τις περισσότερες τράπεζες του πλανήτη καθώς και από αρκετά επενδυτικά κεφάλαια – μεταξύ των οποίων και το hedge fund του ομίλου Paul Singer. Συγκεκριμένα, στις 28 Αυγούστου 2014, η International Capital Market Association δήλωσε ότι αναθεωρεί πλήρως τις δύο κύριες διατάξεις που αφορούν τα «κουρεμένα» ομόλογα (όπως αυτά της Αργεντινής) και τα αναδιαρθρωμένα χρέη, έτσι ώστε να μην επιτραπεί ξανά σε κανένα δικαστή να δικαιώνει holdouts (δηλαδή παρακρατήσεις ομολόγων ενάντια στην αναδιάρθρωση του χρέους), ούτε και να ερμηνεύει κατά το δοκούν τον όρο pari passu (σύμφωνα με την οποία εάν μια ρύθμιση εφαρμοστεί για ένα μέρος των δανειστών, τότε θα πρέπει να ισχύσει και για όλους του υπόλοιπους).

Πρακτικά, κάτι τέτοιο σημαίνει ότι, στο εξής, εάν το 75% των δανειστών μιας χώρας συμφωνήσει στην αναδιάρθρωση του χρέους, το υπόλοιπο 25% δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση να προσβάλει αυτή την απόφαση. Να σημειώσουμε εδώ ότι, στην περίπτωση της Αργεντινής, η απόφαση του δικαστή Griesa δε στράφηκε εναντίον του 75, αλλά του 93% των δανειστών της χώρας που είχαν δεχτεί τα Swaps του 2005 και 2010. Όσον αφορά στην εφαρμογή της αρχής pari passu, η Ένωση απεφάνθη ότι η αρχή αυτή έχει ισχύ μόνον στα πλαίσια της παραπάνω πρότασης. Με άλλα λόγια, θα πρέπει μια ρύθμιση να εφαρμοστεί τουλάχιστον για το 75% των ομολογιούχων, ώστε να απαιτήσει το υπόλοιπο 25% να εφαρμοστεί και για αυτούς και όχι το αντίστροφο. Έτσι, ό,τι ισχύει για την πλειοψηφία των δανειστών θα εφαρμόζεται για όλους, πράγμα που δεν επιτρέπει σε μια μειοψηφία να προσβάλει την αναδιάρθρωση του χρέους μιας χώρας, όπως επιχείρησε να κάνει ο κύριος Griesa, ερμηνεύοντας το pari passu κατά το δοκούν.

Τελικά, η Αργεντινή έδωσε για ακόμη μια φορά το παράδειγμα, αφού, χάρη στην εντιμότητα της κυβέρνησής της και την περηφάνια των πολιτών της, κατόρθωσε όχι μόνο να διαπραγματευθεί το χρέος της με δικούς της όρους, αλλά και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την προστασία άλλων χωρών από παρόμοιες τυχοδιωκτικές απόπειρες.

Και για όσους εξακολουθούν να υποστηρίζουν ότι η χώρα έχει πτωχεύσει, θα πρέπει να λάβουν υπόψη ότι η Αργεντινή δεν έχει καμία απολύτως ανάγκη δανεισμού από τις κεφαλαιαγορές, αφού ακολουθεί ένα πολλά υποσχόμενο πρόγραμμα για την τόνωση της εσωτερικής της οικονομίας.

Βλέπουμε λοιπόν πόσα μπορεί να πετύχει μια χώρα όταν η κυβέρνησή της λειτουργεί προς όφελος του λαού της, στις αρχές της εθνικής κυριαρχίας και της αυτοδιάθεσης που χαρακτηρίζουν κάθε κυρίαρχο κράτος. Η Ελλάδα από την άλλη μεριά, εξακολουθεί δυστυχώς να εφαρμόζει τις εγκληματικές πολιτικές της λιτότητας και των αποκρατικοποιήσεων, έχοντας παραδώσει γη και ύδωρ στους δανειστές της, με το πρόσχημα της βιωσιμότητας του χρέους. Κι ας αργοπεθαίνει ο Ελληνικός λαός, μέρα με την ημέρα, στο όνομα ενός χρέους που δε δημιούργησε ο ίδιος.

Σύμφωνα με αυτό που μας λένε λοιπόν… «Μπορεί πολλοί από εμάς να μη ζήσουμε να δουμε την περιβόητη ανάπτυξη, τουλάχιστον όμως… δεν έχουμε πτωχεύσει!»

Advertisements

One Response to Όντως, η Ελλάδα δεν είναι Αργεντινή!

Γράψτε ένα σχόλιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s