Η χώρα πρέπει να παραμείνει στην Ευρωζώνη με κάθε κόστος

000_par7699543.si

του Γιάννη Σιδέρη

«Η Γερμανία είναι η ατμομηχανή της ανάπτυξης και άγκυρα σταθερότητας στην Ευρώπη και συνεισφέρει ουσιαστικά στην υπέρβαση της κρίσης. Πρέπει να βρίσκεται στην κορυφή της παγκόσμιας και της ψηφιακής ανάπτυξης», τόνισε η κυρία Μέρκελ στις προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης, δίνοντας τον τόνο για την συνέχιση της πολιτικής επικυριαρχίας της στην Ευρώπη. (Ethnos.gr)

Σα να μην ηττήθηκε σε δύο παγκόσμιους πολέμους, η χώρα που ιδρύθηκε από τον Ότο Βίσμαρκ με «σίδερο και αίμα», κατά την δική του ρήση, στοχεύει και πάλι στην ηγεμονία της. Για άλλη μια φορά στην ιστορία της, η χώρα που εφηύρε ως πολιτική το realpolitik, αδιαφορεί για τις επιπτώσεις της επιβολής της πολιτικής της στους λαούς των κρατών της ΕΕ. Ωστόσο, φαίνεται πως δεν αρκείται πλέον να δημιουργεί προτεκτοράτα, μόνο στην ΕΕ, αλλά εποφθαλμιά και τις υπόένταξη χώρες, χωρίς να ρισκάρει και πολλά.

Ο λόγος για την Ουκρανία, μια χώρα με νευραλγική θέση ιδιαίτερα στα ενεργειακά. Με το 80% του διατιθέμενου προς την Ευρώπη φυσικού αερίου από την Ρωσία να διέρχεται από την χώρα αυτή, την καθιστά αυτομάτως ως στόχο της Γερμανικής επεκτατικής πολιτικής. Από την στιγμή λοιπόν που ο Ουκρανός Πρόεδρος Βίκτορ Γιανουκόβιτς, ανακοίνωσε την διακοπή των συνομιλιών με την ΕΕ για ένταξη της χώρας του στον Ευρωπαϊκό συνασπισμό κρατών, ήταν θέμα χρόνου η ανάμειξη της Γερμανίας στα εσωτερικά της χώρας. Ανάμειξη που επιβεβαιώνεται με τον πλέον εμφαντικό τρόπο με την παρουσία του Βεστερβέλε στο πλευρό των «ευρωπαϊστών» διαδηλωτών. Διαβάζουμε από τα Νέα:

«Θέση υπέρ του ευρωπαϊκού προσανατολισμού της Ουκρανίας λάμβανε ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Γκίντο Βεστερβέλε, ο οποίος βρέθηκε στο Κίεβο στο πλαίσιο των διαβουλεύσεων που πραγματοποιεί με την κυβέρνηση ο Οργανισμός Ασφαλείας και Συνεργασίας στην Ευρώπη (OSCE). Η κατάσταση στην Ουκρανία είναι ένα «βαθύ ευρωπαϊκό ζήτημα», είχε δηλώσει ο Βεστερβέλε αμέσως πριν αναχωρήσει για την πρωτεύουσα της Ουκρανίας. Είναι ενδεικτικό ότι ο Βεστερβέλε συναντήθηκε στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας του Κιέβου με τον πρωταθλητή του μποξ και ηγέτη κόμματος της αντιπολίτευσης Βιτάλι Κλίτσκο και φωτογραφίστηκε περιτριγυρισμένος από ουκρανούς διαδηλωτές που κρατούσαν σημαίες της ΕΕ και της Ουκρανίας».

Η αντίδραση του προέδρου της Ρωσίας Βλάντιμιρ Πούτιν ήταν άμεση.

«Τη θέση ότι η Ρωσία δεν θα παρέμβει στην ουκρανική κρίση επανέλαβε ο Βλάντιμιρ Πούτιν από τις Βρυξέλλες και την σύνοδο ΕΕ – Ρωσίας, εξαπολύοντας όμως επίθεση στους Ευρωπαίους για την παρουσία τους στις διαδηλώσεις στο κέντρο του Κιέβου. Όπως τόνισε ο κ. Πούτιν, «ο ουκρανικός λαός είναι σε θέση να βρει την άκρη μόνος του» και «σε κάθε περίπτωση, η Ρωσία δεν θα εμπλακεί ποτέ». Σημείωσε ωστόσο: «Θα μπορούσα να φανταστώ πώς θα αντιδρούσαν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας εάν στην κορύφωση της κρίσης π.χ. στην Ελλάδα ή στην Κύπρο σε κάποια από τις αντιευρωπαϊκές συγκεντρώσεις εμφανιζόταν ο Ρώσος ΥΠΕΞ και απευθυνόταν στον κόσμο κάνοντας εκκλήσεις».( ethnos.gr)

Βαρύ το κλίμα λοιπόν και σαφείς οι υπαινιγμοί του Πούτιν εναντίον της ΕΕ. Η Κριμαία, ζωτικής σημασίας για την Ρωσία, δεν πρόκειται να εγκαταλειφθεί στα χέρια των Γερμανών από τον Ρώσο πρόεδρο, ακόμη και αν αυτό μπορεί να προκαλέσει την διάσπαση του μεγάλου Ουκρανικού κράτους.

Το ζήτημα όμως είναι άλλο. Εμείς άραγε θα μπορούσαμε να εκμεταλλευτούμε αυτήν την διαφαινόμενη σύγκρουση προς όφελός μας; Θα μπορούσαμε να «παίξουμε» πολιτικά με τα αντιμαχόμενα μέρη, έτσι ώστε να αποκομίσουμε κάποια οφέλη;

Ακόμη και αν θα μπορούσαμε, δεν υπάρχει λόγος να το σκεφτόμαστε καν! Η πολιτική ηγεσία της χώρας, στενά συνδεδεμένη στο Γερμανικό άρμα, υπό την σημαία της ΕΕ βέβαια, όχι μόνο δεν είναι ικανή να εμπλακεί σε τέτοιου είδους γεωπολιτικές ανακατατάξεις με στόχο την ενίσχυση της χώρας, αλλά, ως γνήσιος υποτελής των Γερμανικών συμφερόντων, το μόνο που γνωρίζει είναι απλά να ακολουθεί τις εντολές τους.

Το μόνο που είναι ικανή να πράξει πολιτικά η φαύλη αυτή ηγεσία, είναι να τρομοκρατεί τους πολίτες, ώστε να εισπράττει όσο το δυνατόν περισσότερα για τους δανειστές, ακόμη και αν τους εξαθλιώνει. Για εξωτερική πολιτική, ούτε λόγος! Απλοί διαχειριστές των εντολοδόχων τους, οι Κυβερνώντες πολιτικοί των Αθηνών, δεν τολμούν να αρθρώσουν λόγο προς όφελος του λαού που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν! Έχοντας ως μόνο σκοπό το επικοινωνιακό τους προφίλ, αναλώνονται σε κραυγές επιτυχίας, την ώρα που συντελείται στην χώρα πραγματική γενοκτονία, την ώρα που παραδίδουν την χώρα σε ξένους αρμοστές! Παρόλο που γνωρίζουν το μέγεθος της καταστροφής που προκάλεσε η πολιτική των μνημονίων, δεν διστάζουν να την υπερασπίζονται και να διατυμπανίζουν ότι πρόκειται για μονόδρομο! Ευτυχώς (!) όμως, έρχονται συνεχώς δηλώσεις από το εξωτερικό για να φανούν οι προθέσεις των δανειστών, που με τόση επιμέλεια οι Κυβερνώντες προσπαθούν να εξωραΐσουν. Διαβάζουμε από το Πρώτο Θέμα:

Η γερμανική κεντρική τράπεζα σημειώνει πως “οι πολίτες μιας χώρας που ζητά διάσωση πρέπει να πληρώνουν αυτοί πρώτοι μιαν εισφορά και μετά να ζητούν βοήθεια από άλλα κράτη”. Για την ακρίβεια η διατύπωση στην έκθεση της Bundesbank είναι: “Οι χώρες που βρίσκονται κοντά στη χρεοκοπία θα πρέπει να αντλούν έσοδα από τις περιουσίες των πολιτών τους και μετά να στρέφονται σε άλλες χώρες για βοήθεια”…

Πάλι, όταν έρθει η ώρα –βέβαια τώρα το αρνούνται μετ’ επιτάσεως το ενδεχόμενο κουρέματος- θα μας μιλήσουν για την ανάγκη διάσωσης των τραπεζών, για την «καταστροφή» που θα έρθει αν αρνηθούμε, για τον μέγα φόβο εξόδου από το Ευρώ αν προτάξουμε τα συμφέροντα των πολιτών της χώρας. Αυτό που δεν θα μας πουν είναι ότι ακριβώς αυτή η αρχή της «εθνικής ευθύνης» είχε τεθεί ως επιχείρημα από τους τραπεζίτες και στην Ισλανδία, επιχείρημα βέβαια που κατέπεσε στη συνέχεια με το εθνικό δημοψήφισμα της χώρας.

Αλλά ξέχασα! Η Ισλανδία, είναι μια μικρή χώρα, μια και δεν βρίσκεται συνδεδεμένη στον ισχυρό συνασπισμό των «πλούσιων» Ευρωπαϊκών κρατών! Οι πολιτικοί της, μην μπορώντας να αντέξουν το βάρος του πολιτικού κόστους όπως οι δικοί μας «γίγαντες» πολιτικοί, ανέκραξαν, άκουσον άκουσον, δημοψήφισμα! Και ο λαός, αδαής όπως κάθε λαός, μη μυημένος στην πολιτική, αποφάσισε να διαγράψει το χρέος της χώρας, να πτωχεύσουν οι τράπεζες, να κουρευτούν τα χρέη των πολιτών! Τι κρίμα για τον λαό της Ισλανδίας! Τι και αν η ύφεση αντιστράφηκε σε ανάπτυξη; Τι και αν μειώθηκε η ανεργία; Ο λαός της Ισλανδίας είναι ο πλέον στιγματισμένος στον πλανήτη, ως «μπαταχτσής» και οι πολιτικοί τους ως οι πλέον ανεύθυνοι μια που δεν μπορούν να πάρουν μόνοι τους αποφάσεις και ανατρέχουν στην γνώμη του.

Ευτυχώς στην χώρα μας, δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Όλα θα κυλήσουν ομαλά. Η χώρα, έτσι κι αλλιώς, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΜΕ ΚΑΘΕ ΚΟΣΤΟΣ!

Ο Γιάννης Σιδέρης είναι μέλος του ΕΠΑΜ Πάτρας

One Response to Η χώρα πρέπει να παραμείνει στην Ευρωζώνη με κάθε κόστος

Γράψτε ένα σχόλιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s