Ο ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ

Image
 
γράφει ο Γιάννης Σιδέρης
 
Από εκείνον το Μάη του 2010 έως και σήμερα, οι κυβερνώντες και οι συν αυτώ δημοσιογράφοι-αναλυτές καθώς και μια μερίδα καθηγητών (ως ειδικοί), βομβαρδίζουν την κοινή γνώμη με την θεωρία του μονόδρομου. Το εκβιαστικό δίλλημα «μνημόνιο ή grexit» αιωρείται μονίμως πάνω από την ελληνική κοινωνία και απλώς αλλάζει η συχνότητα και η ένταση με την οποία τίθεται κάθε φορά που είναι προς ψήφιση στη βουλή η επικαιροποίηση κάποιου  μνημονίου ως προϋπόθεση για να λάβουμε την περίφημη πια δόση. Φαίνεται όμως πως δεν αρκεί πια. Όλα δείχνουν πως οι κυβερνώντες διέγνωσαν την αδυναμία τους μέσω αυτού του επιχειρήματος να χειραγωγήσουν πλέον το λαό, οπότε προχώρησαν παρακάτω, διαμορφώνοντας το επόμενο δίλλημα-μονόδρομο, που δεν είναι άλλο από «μνημόνιο ή φασισμός». Κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Μονόδρομοι, είτε στην πολιτική, είτε στην οικονομία, είτε γενικά στην ζωή, δεν υπάρχουν, όσο και αν προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο. Πάντα υπάρχει κι άλλος δρόμος. Εδώ λοιπόν είναι ο ρόλος ο δικός μας, ως μέλη του ΕΠΑΜ. Είναι η κατάλληλη στιγμή να περάσουμε από τον καταγγελτικό λόγο, που έτσι κι αλλιώς εκφράζουν σχεδόν όλοι, συμπεριλαμβανομένων και αρκετών από τους βουλευτές των κυβερνώντων κομμάτων, στην προβολή της λύσης. Πρέπει ο λόγος μας να ενσταλάξει την ελπίδα στον λαό. Πρέπει να γίνει, όσο είναι δυνατόν, ξεκάθαρο στον κάθε πολίτη ότι η πρότασή μας δεν εξαντλείται στην τιμωρία των ενόχων, αλλά δείχνει και τον άλλο δρόμο, δρόμο που προϋποθέτει την συμμετοχή του ίδιου, όχι κάτω ή πίσω από την καθοδήγηση κάποιων χαρισματικών ηγετών, αλλά με την κατάθεση και της δικής του πρότασης, με την προοπτική συνδιαμόρφωσης πολιτικής από τον λαό, για τον λαό. Πρέπει να διακυρρήτουμε με κάθε τρόπο και σε όλους τους τόνους, τον τελικό μας στόχο, που δεν είναι άλλος από την Συντακτική Εθνοσυνέλευση, όπου ο ίδιος ο λαός θα καθορίσει τον τρόπο που θα του ασκείται η εξουσία. Πρέπει να του αναλύσουμε ένα ένα τα βήματα που θα μας οδηγήσουν στον στόχο αυτό, δηλαδή τη Γενική Πολιτική Απεργία, τις λειτουργικές καταλήψεις, τη στάση πληρωμών. Πρέπει να του εμφυσήσουμε την πίστη στις δυνάμεις του, αποδιώχνοντας έτσι την απογοήτευση που οδηγεί στην απόγνωση, μετατρέποντάς τον από παθητικό δέκτη ή εξοργισμένο μέλος του όχλου, σε αγωνιστή με ξεκάθαρο στόχο την ανατροπή του καθεστώτος παράδοσης της εθνικής κυριαρχίας και την εγκαθίδρυση στη χώρα μας της πραγματικής δημοκρατίας. Έχουμε ένα συγκριτικό πλεονέκτημα στο κάλεσμα αυτό του κάθε πολίτη. Δεν μας ενδιαφέρει το ιδεολογικό υπόβαθρό του, παρά μόνο η αγάπη του για τούτο εδώ τον τόπο και η αγωνία του για την δημοκρατία.
 

  Αυτός λοιπόν είναι ο άλλος δρόμος. Ότι κι αν λένε, όσο κι αν προσπαθήσουν να εκβιάσουν το λαό με μονόδρομους και ψευδοδιλλήματα, ο δρόμος υπάρχει. Είναι στο χέρι μας να το διαλαλήσουμε με κάθε τρόπο. Είναι στο χέρι μας να περάσουμε στο κόσμο το, επιτέλους, χαρμόσυνο αυτό μήνυμα. Τέλος λοιπόν στην κατήφεια, τη μιζέρια και στον στείρο καταγγελτικό λόγο. Είναι καιρός να περάσουμε στην «επίθεση». Εμείς ξέρουμε το δρόμο. Ας το διαλαλήσουμε με πίστη και χαμόγελο

Γράψτε ένα σχόλιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: