Για τα παιδιά μόνο

Όχι για μένα ούτε για την ιστορία
όχι για το εγώ σου η την κερδοσκοπία
όχι για σένα ούτε για τα λεφτά
για τα παιδιά μονό, μόνο για τα παιδιά

όχι για μένα ούτε για την προβολή σου
όχι για τα πιστεύω η την παράταξη σου
όχι για σένα ούτε για την ποζεριά
για τα παιδιά μοναχά καντο μια φορά!

Εδώ και αν βρέχει η συννεφιάζει χρόνια τώρα,
το χώμα είναι στεγνό και άκαρπο ακόμα ,
κάνω να δω εμπρός ,στο βάθος του τούνελ φως ,
χρώμα, αλλά δυστυχώς θέλω πολύ αγώνα

η εποχή λεχώνα,το ζω και το ζεις,
βαρύ φορτίο στην πλάτη το να γίνουμε γονείς
τα μάτια παρατηρητης τις ανοησίας
και η νέα γενιά αποδέκτες μιας στυγνής αδιαφορίας

θύματα και εμείς , φορείς
μιας άρρωστης νοοτροπίας και δύσκολο να δεις
ποιος πραγματικά είναι εχθρός, αυτοί η εμείς
γίναμε πρωταγωνιστές μιας ταινίας βουβής

με μόνο φρόνιμα το χρήμα πως να μην ξεχαστείς
δεν μιλάς για το πρόβλημα αφού εθελοτυφλείς
πόσο νομίζεις πάνω σου θα στηριχτείς το μέλλον που φτάνεις τώρα είναι αυτό που αύριο θα πιαστείς!

πιάσε με απ το χέρι πάρε με από δω
σε έναν κόσμο όπου μπορώ ελεύθερα να ζήσω
πιάσε με απτό χέρι άλλα δεν ζητώ
να μπορώ να ονειρευτώ .

όχι για μένα ούτε για τα ιδανικά σου
έτσι και αλλιώς μας πρόδωσαν αυτά και η γενιά σου
όχι για σένα ούτε για τα τυπικά
για τα παιδιά του κόσμου τα δικά μου η τα δικά σου

όχι για μένα ούτε για τα όνειρα σου
όχι για να αποδείξεις πόση είναι η λεβεντιά σου
όχι για σένα ούτε καν για την μαγκιά
για τα παιδιά μονάχα καντο , έστω μια φορά!

Κανε τον εαυτό σου γνώσεως πηγή
έχουν αντίκτυπο τα λάθη μας σε αυτά και την γη
οδηγοί με τις απληστίας την ούλη
μετατρέπουμε το μέλλον τους σ’ακάλυπτη επιταγή

γιατί? αφού δεν πήρα τίποτα ας πάρει το παιδί
διδαχή στην γκαντέμα την εποχή
δίχως αρχή,το πνεύμα θέλει τροφή
στου συμφερτού την ανοχή δεν κάνω ανακωχή

μακάρι να ήμασταν στα φράγκα μόνο φτωχοί
μα είμαστε και στην ψύχη και ας το παίζουμε αρχηγοί
τον σεβασμό δεν μάθαμε και ας έχει εδώ γεννηθεί
ας βλέπανε τα μάτια μας σε μια παιδική ψυχή

και όσοι ακούσατε ετούτο το κομμάτι
η αφορμή ήταν μόνο ένα παιδικό μουτράκι
μου χαμογέλαγε σαν να ήταν βασιλιάς
και πίσω του οι γονείς του ζητιάνευαν στο παγκάκι

Γράψτε ένα σχόλιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s