Όλα Είναι Λάθος!

ola-einai-lathos

Βράδυ, γύρω στις έντεκα, πριν ένα μήνα περίπου. Κάπου στο κέντρο της Αθήνας.

Καθώς άνοιγα το βήμα για να προλάβω το λεωφορείο, τον είδα ζαρωμένο και κουκουλωμένο μ’ένα ξεφτισμένο πάπλωμα, κοντά σ’ένα περίπτερο. Φαινόταν να κοιμάται. Μου έκανε εντύπωση πόσο νέος ήταν, το πολύ 25. Έσκυψα κι έχωσα ένα 5ευρο μέσα στο πάπλωμά του, προσέχοντας όσο μπορούσα να μη τον ξυπνήσω. Προχώρησα, όταν άκουσα, ξαφνικά, μια ξέψυχη φωνή, σαν ψίθυρο:

– Φίλε!

Γύρισα προς το μέρος του και πλησίασα. Μου έκανε εντύπωση πόσο ευγενικό παρουσιαστικό είχε, κοιτώντας τον καλύτερα τώρα.

– Φίλε, συνέχισε, δεν μ’αρέσει να παραπονιέμαι, αλλά από το πρωί είσαι ο μόνος που πέρασε και μου έδωσε κάτι! Σ’ευχαριστώ!

Μου’ρθε να κλάψω όταν τον είδα να χαμογελάει μελαγχολικά.

– Λυπάμαι, είπα, αν και το θέλω πολύ, δεν έχω κάτι άλλο πάνω μου να σου δώσω
– Δεν το’πα γι’αυτό, μου απάντησε. Να πας στο καλό!
Και χαμογέλασε πάλι. Δεν ήξερα τι να του πω. Εκείνη τη στιγμή ένιωσα αδύναμος. Ένιωσα πως αυτός ήταν ο δυνατός κι εγώ ο ανήμπορος…

– Να προσέχεις! ήταν το μόνο που βρήκα να πω…
– Κι εσύ φίλε! είπε, κι έκλεισε τα μάτια.

Απομακρύνθηκα με μια πικρή αίσθηση να με κατακλύζει ολόκληρο! Και, συνάμα, με διαπερνούσε αυτή η ανελέητα διαυγής γνώση (που συχνά μας «τσιμπάει» σχεδόν όλους κι ακόμα πιο συχνά την απωθούμε, γιατί είναι τρομαχτικά επώδυνη!) πως όλα γύρω μας κι εμείς οι ίδιοι μέσα σ’αυτά, είναι στημένα ΛΑΘΟΣ!
Ότι οι λέξεις, οι έννοιες, οι ορισμοί μας, τα σχέδια περί πρόνοιας σε εποχές που η πρόνοια υποσιτίζεται ή λιμοκτονεί, οι εξαγγελίες, τα προγράμματα «σωτηρίας», η ελεημοσύνη απ’τη μια και η προκλητική χλιδή απ’την άλλη, ο ίδιος ο αποκαλούμενος (ακόμα) πολιτισμός και η τεχνολογική του εκτόξευση…ΟΛΑ είναι λάθος! Και, βέβαια, μέσα σ’αυτά το μεγαλύτερο λάθος αναδεικνύεται ο ίδιος ο άνθρωπος!

Και μόνο η διαχρονική, η επιτακτική, η τόσο έντονη σήμερα, ύπαρξη ανάγκης για φιλανθρωπία (παγκοσμίως, όπου ολόκληρες ήπειροι πεθαίνουν από πείνα και αρρώστιες αντιμετωπίσιμες και εκατομμύρια παιδιά δεν προλαβαίνουν να φτάσουν τα 5 χρόνια ζωής!) αναιρεί ολόκληρο το οικοδόμημα της ανθρωπότητας! Και κάνει ζωτική την αναγκαιότητα για κατεδάφισή του και ξαναχτίσιμο με τελείως διαφορετικά «δομικά υλικά». Και μυαλά…

Αλλιώς έχουμε τελειώσει κι ας μην, ίσως, το παραδεχόμαστε… 

Πηγή: ανιχνευτής – RAMNOUSIA

Γράψτε ένα σχόλιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s