Το βαθύτερο νόημα της απαλλοτρίωσης της Κύπρου

633759901465283018_nikozija

του Charles Hugh Smith
Απόδοση: Ε.ΠΑ.Μ. Πάτρας

Η «διάσωση» της Κύπρου, μέσω της αρπαγής των καταθέσεων, αποκαλύπτει πολλά για την θεμελιώδη νεοαποικιακή και νεοφεουδαρχική δομή της Ευρωζώνης.

Επιτέλους, οι σαθρές ευρωπαϊκές προσόψεις της εθνικής κυριαρχίας, της δημοκρατίας και του καπιταλισμού της ελεύθερης αγοράς κατέρρευσαν, και είδαμε ολόγυμνο τον πραγματικό μηχανισμό· η πολιτική–χρηματοοικονομική Αριστοκρατία της Ευρωζώνης θα ληστέψει κάθε πολίτη κάθε χώρας προκειμένου να διατηρήσει την δύναμή της, αλλά και να προστατέψει τις τράπεζες και τους ομολογιούχους από το να υποστούν ζημιές.

Ας απαριθμήσουμε τι μας αποκαλύπτει η Κύπρος σχετικά με την πραγματική δομή και λειτουργία της πολιτικής–χρηματοοικονομικής εξουσίας στην Ευρώπη:

1. Η ορολογία «Κέντρου–Περιφέρειας» που χρησιμοποιείται, επικαλύπτει την πραγματική δομή· Η Ε.Ε. λειτουργεί με βάση ένα νεοαποικιακό μοντέλο. Με βάση το παλιό αποικιοκρατικό μοντέλο, η εποικίζουσα δύναμη κατακτούσε ή αφομοίωνε τις κυρίαρχες ελίτ των περιφερειακών περιοχών, και προχωρούσε στην εκμετάλλευση των πόρων και του εργατικού δυναμικού των νέων αποικιών προκειμένου να πλουτίζει ο κυρίαρχος πυρήνας.

Στην νεοαποικιοκρατία, οι δυνάμεις της χρηματιστικοποίησης (όπου το χρέος και τα παράγωγά του ελέγχονται από τραπεζικά καρτέλ που επιβάλλονται από την πολιτεία) χρησιμοποιούνται για να προσδέσουν τις τοπικές ελίτ και τον ντόπιο πληθυσμό στον οικονομικό πυρήνα· οι «έποικοι» της περιφέρειας δανείζονται χρήματα για να αγοράσουν τα έτοιμα προϊόντα που κατασκευάζονται στις οικονομίες του πυρήνα, πλουτίζοντας έτσι τις Αποικιακές Ελίτ με Α) τα κέρδη από τις πωλήσεις αγαθών στους οφειλέτες, Β) τους τόκους από τις πιστώσεις που δίνονταν στις περιφερειακές αποικίες προκειμένου να αγοράζουν τα αγαθά των κεντρικών οικονομιών και να «ζουν πλουσιοπάροχα», και Γ) την χρηματιστικοποίηση περιφερειακών περιουσιακών στοιχείων όπως τα ακίνητα και το κρατικό χρέος.

Στην ουσία, οι τράπεζες του πυρήνα της Ε.Ε. εποίκισαν τα περιφερειακά έθνη μέσω του Ευρώ, πράγμα που επέτρεψε μία μαζική γιγάντωση του χρέους και της κατανάλωσης στην περιφέρεια. Οι τράπεζες και οι εξαγωγείς αγαθών του πυρήνα αποκόμισαν τεράστια κέρδη από αυτή τη γιγάντωση του χρέους και της κατανάλωσης.

Τώρα που το σύστημα χρηματιστικοποίησης μέσω του Ευρώ έκανε τον κύκλο του, η νεοαποικιακή υπόσταση της περιφέρειας αποκαλύπτεται πλήρως· τα περιουσιακά στοιχεία και τα εισοδήματα της περιφέρειας ρέουν προς τον πυρήνα με την μορφή τόκων στα ιδιωτικά και κρατικά χρέη που οφείλονται στην κεντρική τράπεζα του πυρήνα και στις ομογάλακτες μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες.

Δεν παρατηρείται απλά η τελειοποίηση της νεοαποικιοκρατίας, αλλά και του νεοφεουδαλισμού. Τα περιφερειακά έθνη της Ε.Ε. είναι επί της ουσίας νεοαποικιακοί οφειλέτες προς τις (ήμι-αυτοκρατορικές) τράπεζες του πυρήνα, και οι φορολογούμενοι των κρατών του πυρήνα (δηλαδή της Γερμανίας και της Ολλανδίας) είναι πλέον δουλοπάροικοι του φέουδου, των οποίων το εργατικό δυναμικό είναι αφιερωμένο στο να απορροφά τα τραπεζικά δάνεια που δόθηκαν προς την περιφέρεια και δεν μπορούν να αποπληρωθούν.

Αν και μπορούμε να ορίσουμε την Ε.Ε. ως πλουτοκρατία ή ως ολιγαρχία, η νεοφεουδαρχική της δομή μάς αναγκάζει να διακρίνουμε μία επιπλέον τάξη, από αυτές που κατέχουν πλούτο και πολιτική δύναμη, η οποία δεν περιορίζεται από τα εθνικά σύνορα: πρόκειται για την Αριστοκρατία.

Την Αριστοκρατία υπηρετεί μία καλοπληρωμένη τάξη κλητήρων, λακέδων, γλυφτών και πραιτοριανών. Κάτω από αυτή την καλά αμειβόμενη κάστα τεχνοκρατών βρίσκεται η μεγαλύτερη τάξη των δουλοπάροικων χρέους, οι οποίοι είναι υποδουλωμένοι να πληρώνουν τόκους είτε στα δικά τους χρέη είτε στα χρέη άλλων, και είναι καταδικασμένοι, χάρη στην αδυναμία της τάξης τους, να προστατεύουν τις τράπεζες και τους ομολογιούχους από ζημιές.

Η Κύπρος απλά προσθέτει μία απαλλοτριωτική χροιά σε αυτή την καλοσχεδιασμένη λεηλασία· οι καταθέσεις θα απαλλοτριωθούν άμεσα προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι ούτε οι Αυτοκρατορικές τράπεζες (του πυρήνα), ούτε οι ομολογιούχοι θα χάσουν λεφτά από τα παράλογα δάνεια υψηλού κινδύνου που έκαναν στις χώρες της περιφέρειας και στους δουλοπάροικούς τους.

2. Πρόκειται για μία υπερεθνική λεηλασία. Καθώς οι σχολιαστές θα συζητάνε πανούργα για χρόνια το πόσο επωφελήθηκε η Γερμανία από το Ευρώ, ο πραγματικός πυρήνας δεν είναι εθνικός αλλά υπερεθνικός: είναι οι υπερεθνικές τράπεζες και οι πολιτικές μαριονέτες της Ε.Ε.

Οι πολίτες της Γερμανίας μπορεί να εγκρίνουν ή να απορρίπτουν την απαλλοτρίωση της Κύπρου, αλλά όπως και να είναι, δεν έχει σημασία. Απλά καλύπτεται η δική τους δουλοπαροικία στις τράπεζες και τους ομολογιούχους· Οι διασώσεις των περιφερειακών χωρών είναι, στην ουσία, κρυφές διασώσεις των τραπεζών του πυρήνα και των ομολογιούχων.

Τα κράτη–έθνη της νεοαποικιακής περιφέρειας είναι απλά βολικοί φορείς προπαγάνδας, χρήσιμοι αποπροσανατολισμοί που στοχεύονται στις αφελείς και συναισθηματικές, απογυμνωμένες εθνικές δομές. Αποπροσανατολισμοί που στήνονται για να καλύψουν την αποτρόπαια νεοαποικιακή πραγματικότητα της υποτέλειας και της λεηλασίας.

3. Η δημοκρατία είναι μία μυθοπλασία όταν, ανεξάρτητα από τον ποιόν ψηφίζεις, καταλήγουν οι τράπεζες και οι ομολογιούχοι να ελέγχουν την ροή του εθνικού εισοδήματος και τον ιδιωτικό πλούτο. Η δημοκρατία στην Ευρώπη είναι μια παρωδία μίας κοροϊδίας μιας απάτης, ένα παράλογο έργο που παίζεται με την μορφή αιματηρής αρένας προκειμένου να αποσπασθεί η προσοχή των μαζών από την κατάσταση αδυναμίας και δουλοπαροικίας χρέους στην οποία έχει περιέλθει.

Η δημοκρατία είναι μία μυθοπλασία, όταν οι πολιτικές προστασίας των τραπεζών και των ομολογιούχων παραμένουν στην θέση τους ανεξάρτητα από το ποιο πολιτικό κόμμα, συνασπισμός ή πολιτικάντης είναι ονομαστικά στην εξουσία.

Ο ιδιωτικός πλούτος των Γερμανών φορολογουμένων απαλλοτριώνεται μέσω φόρων προκειμένου να διασωθούν οι τράπεζες του πυρήνα και οι ομολογιούχοι· Πώς αυτό διαφέρει από την εξόφθαλμη απαλλοτρίωση των ιδιωτικών περιουσιακών στοιχείων της Κύπρου;

Η διαφορά έγκειται μονάχα στην τεχνική· Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: αναγκαστική μεταφορά του πλούτου από αυτούς που τον κέρδισαν με την δουλειά τους, προς τις τράπεζες και τους ομολογιούχους.

4. Η Κύπρος είναι ένα πείραμα προκειμένου να δουν πόσο κραυγαλέα μπορεί να γίνει η απαλλοτρίωση του ιδιωτικού πλούτου χωρίς να πυροδοτηθεί ανατροπή και επανάσταση. Εάν η οργή σβήσει αρκετά σύντομα, τότε η ίδια τεχνική απαλλοτρίωσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί και αλλού. Εάν η αντίδραση παραταθεί και απειλήσει την Αριστοκρατία, τότε στις υπόλοιπες νεοαποικίες θα δοκιμασθούν άλλες λιγότερο κραυγαλέες μέθοδοι απαλλοτρίωσης.

5. Η ημερήσια εντολή προπαγάνδας είναι το «Διαίρει και Βασίλευε». Η εξουσιάζουσες ελίτ προσπαθούν να στρέψουν τους δουλοπάροικους της περιφέρειας εναντίον των δουλοπάροικων του πυρήνα. Στόχος είναι να αποτραπούν και οι δύο ομάδες δουλοπάροικων από το να συνειδητοποιήσουν ότι είναι εξίσου σκλαβωμένοι στην παθολογική πολιτική–χρηματοοικονομική αριστοκρατία του πυρήνα.

Γράψτε ένα σχόλιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: