λελές…νεοφιλελές…νεοφιλελές…νεοφιλελές…νεοφ

καμπυληςΣε όλες τις χώρες υπάρχουν παθογένειες, αλλά η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες στις οποίες οι παθογένειες παίρνουν το μικρόφωνο. Όπου η αρρώστεια δηλαδή, παριστάνει τη θεραπεία.

Τουλάχιστον ο Πάγκαλος, όσο απεχθής και αν είναι σε πολύ κόσμο, είχε την στοιχειώδη αξιοπρέπεια να γράψει «ΜΑΖΙ τα φάγαμε». Άλλοι, με το χέρι μες την κατσαρόλα και το μανίκι να στάζει σάλτσες, κατηγορούν αποκλειστικά τρίτους, ακόμα και όσους περιμένουν στην ουρά για συσσίτιο.

Τέτοια αυτοδικαίωση δεν είναι εύκολο πράγμα. Δεν αρκεί το θράσσος. Χρειάζονται ψευδαισθήσεις μεγαλείου, ένα ανεκτικό περιβάλλον ίδιων και χειρότερων να σε κανακεύει, κάμποση ημιμάθεια, πολλή μπουρτζοβλαχιά, και, τέλος, κάποιοι που να σε χρησιμοποιούν για μια βρώμικη αποστολή. Προφανώς τρωκτικά δεν εκτρέφει κανείς χωρίς συγκεκριμένο σκοπό.

Ο Τάκης Καμπύλης πάντως,

― ο με δημόσιο χρήμα πληρωμένος διευθυντής του Α984

― τοποθετημένος από Δήμαρχο του οποίου έκανε την προεκλογική εκστρατεία,

― μέγας υποστηρικτής της μνημονιακής πολιτικής σε βαθμό λογοκρισίας του σταθμού

― του οποίου η τοποθέτηση έχει κριθεί παράνομη καθώς δεν διαθέτει τα απαραίτητα προσόντα

― τα οποία «άλλαξαν» εκ των υστέρων στο καταστατικό ώστε να μην απαιτούνται πλέον

― πίτσι-μίτσι με κολλητούς του «αριστερούς» (της ε-φτύνεις) της ΔΗΜΑΡ και της ΕΣΗΕΑ, αλλά και τα φιλαράκια τα (μνημονιακώς) καλά του Πρόταγκον, της Άθενς Βόις και του Da Capo.

δεν παύει να καταγγέλλει τα κακώς κείμενα.

Ίσως γιατί τα γνωρίζει από πρώτο χέρι.

Λέει λοιπόν, σε πρόσφατη εκπομπή του:

Δεν ξέρω πόσοι απομείνατε να μας ακούτε μετά από αυτή τη δεκαήμερη απεργία η οποία δέν απέδωσε παρά τη στιγμιαία ικανοποίηση συνδικαλιστών να κορυφώνουν τον ιδρυματισμό τους μιλώντας σε κάπως μεγαλύτερα ακροατήρια.

Πόσοι να απέμειναν; Δηλαδή θέλει να μας πεί ότι πριν είχανε πολλούς; Με τις επιλογές που κάνει ο άνθρωπος το πιθανότερο είναι μόνο ο Κουβέλης να ακούει το σταθμό.

Όταν παύεις καλές εκπομπές και αξιόλογους παλιούς δημοσιογράφους, όταν λογοκρίνεις τους δημοσιογράφους σου, όταν μέσα σε δυο ολόκληρα χρόνια δεν έχεις να προτείνεις τίποτα καινούργιο παρά συνεργασίες με Πρόταγκον και Άθενς Βόις για μνημονιακές δοξολογίες, και όταν συντάσσεσαι με την αθλιότερη κυβέρνηση της χώρας από την εποχή της Κατοχής, ε, δεν θα μείνουν και πολλοί.

Οι πολλοί πάνε Real, να ακούσουν και καμμιά αλήθεια.

Και όσοι θέλουν να ακούσουν μνημονιακούς φιλελέδες με καλύτερη γνώση του ραδιοφώνου από τον κάθε φίτσουλα που την είδε διευθυντής, πάνε στο SKAI.

Από πρωτοπόρο σταθμό της ελεύθερης ραδιοφωνίας, ο Αθήνα 984 κατάντησε «SKAI του φτωχού» (τω πνεύματι).

Ουδένα αίτημα ικανοποιήθηκε, αλλά, δημοσιογράφοι που εργάζονται στα δημόσια ΜΜΕ εξακολουθούν να διεκδικούν συλλογικές συμβάσεις στην Ελλάδα του 2013, στην Ελλάδα του ενάμιση εκατομμυρίου ανέργων…

Μέγα μέρος του «ενάμιση εκατομμυρίου ανέργων» δημιουργήθηκε ακριβώς χάρη στην κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και της προστασίας που παρέχουν.

Ο Καμπύλης δηλαδή φέρνει ως επιχείρημα ενάντια στις συλλογικές συμβάσεις τα …θύματα της έλλειψης συλλογικών συμβάσεων. Σαν άλλος Νέρωνας, ρωτάει ουσιαστικά: «αφού έχουμε τόσους δούλους πως τολμάνε μερικοί ελεύθεροι και ζητάνε και δημοκρατία», αντί να ζητάει ελευθερία και δημοκρατία για όλους.

Πως θα σας φαίνονταν το παρακάτω:

«Μετανάστες εργαζόμενοι εξακολουθούν να διεκδικούν εξίσωση μισθών και ασφάλιση στην Ελλάδα του 2013, στην Ελλάδα του ενάμιση εκατομμυρίου ανέργων…».

Είναι η ίδια ακριβώς Καμπύλεια «λογική», εφαρμοσμένη σε άλλο μέρος του εργαζόμενου κόσμου. Ξαφνικά δεν ακούγεται και τόσο δημοκρατική και προοδευτική ε; Ενώ ο δημοσιογράφος των €500 ευρώ είναι πιο εύκολος στόχος, γιατί ο Καμπύλης ελπίζει ότι οι στόκοι ακροατές του θεωρούν πως κάθε δημοσιογράφος είναι και ένας Λιάτσος ή ένας Καμπύλης, που βγάζει πάκο τα χιλιάδες ευρώ το μήνα.

Αρκεί να πούμε ότι τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας στην Ελλάδα τις απέκτησαν με πολλούς αγώνες και πολύ αίμα οι εργαζόμενοι και τις θέσπισε για πρώτη φορά η κυβέρνηση Τσαλδάρη, για να τις καταργήσει η δικτατορία του Μεταξά, για να καταλάβουμε πόσο δημοκρατικά είναι αυτά που λέει ο κος. Καμπύλης.

Ούτε είναι θέμα «κρίσης». Εκτός αν θεωρεί κανείς ότι η Ελλάδα του ’35, που θέσμισε τις συλλογικές συμβάσεις, ήταν …πιο πλούσια από την Ελλάδα του 2013. Θέμα απλής και καθαρής επίθεσης στους εργαζόμενους είναι ― επιστροφής στις συνθήκες εργασίας του 19ου αιώνα.

Βούλιαξε η κοινωνία από την εθελουσία φίμωση των δημοσιογράφων που εργάζονται στο Δημόσιο; Μείνατε χωρίς ενημέρωση όσοι την αναζητούσατε στην ΕΡΑ ή τον Αθήνα 9,84; Προφανώς και όχι… Μπορεί να χάσατε λίγο από τις συνήθειές σας, αλλά υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια. Βέβαια θα μου πείτε, στη συγκεκριμένη περίτπωση εσείς πληρώνετε τα συγκεκριμένα πορτοκάλια. Μήπως ήρθε η ώρα να σταματήσετε να μας πληρώνετε;

Είπαμε, στην Ελλάδα μιλάει και η παθογένεια, αλλά εδώ έχουμε το παγκοσμίως πρωτότυπο διευθυντής ΜΜΕ να μιλάει ενάντια στο ΜΜΕ του.

Πρωτότυπο δηλαδή για άνθρωπο που πονάει το Μέσο στο οποίο εργάζεται, και το επαγγελμά του, και θέλει να το δεί να πετυχαίνει και να βελτιώνεται.

Αν από την άλλη κάποιος έχει διατεταγμένη αποστολή να το κλείσει, ή να βολέψει ορισμένους ημέτερους και να διώξει τους άλλους που επιμένουν στην ηθική του επαγγέλματος, τότε εντάξει, δεν είναι καθόλου πρωτότυπο φαινόμενο.

Και όχι μόνο δεν είναι πρωτότυπο, αλλά έχει και όνομα: Πέμπτη Φάλαγγα.

Άραγε οι εργαζόμενοι στο μέσο και οι εκπροσωποί τους τα ακούνε αυτά και τους ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι, ή απλά ανταγωνίζονται στον Χατζηαβατισμό για το ποιός θα απομείνει στους ημετέρους;

Στο κάτω-κάτω, εδώ στο περιβάλλον των δημόσιων ΜΜΕ υπάρχουν άλλοι νόμοι, ένας άλλος κόσμος: μονιμότητα, ασφάλεια και το κυριότερο, πολλοί εργοδότες, όχι ένας και στυγνός εργοδότης όπως στα ιδιωτικά, που ρουφάει το αίμα των εργαζομένων αλλά πολλοί: κόμματα, συνδικαλιστές, επαναστάτες της δεκάρας, αντιεξουσιαστές που φίλησαν κατουρημένες ποδιές μέχρι να προσληφθούν στο Δημόσιο με ρουσφέτι – και κυρίως με τη σιγουριά ότι μήνας μπάινει μήνας βγαίνει, τα χρήματα στην τράπεζα…

Η κατηγορία για τους «επαναστάτες της δεκάρας» εκφέρεται άραγε ως αντιδιαστολή ως προς τους «συμβιβασμένους των πολλών χιλιάδων ευρώ»;

Και έχει άραγε, ένας τόσο νέος άνθρωπος και εκλεκτός της ΔΗΜΑΡ για το Δήμο, προβλήματα ακράτειας, ώστε να μιλάμε για κατουρημένες ποδιές;

Εκτός αν ο διορισμός κάποιου σε δημόσιο μέσο:

― χωρίς τα τυπικά προσόντα

― χωρίς πείρα στο μέσο,

― από κάποιον του οποίου εργάστηκε στην προεκλογική ομάδα

― εκλεκτοί αμφότεροι της ίδιας κομματικής παράταξης

δεν θεωρείται «ρουσφέτι».

Είμαστε ο μόνος κλάδος που η παραγωγικότητά του και η αποτελεσματικότητά του παραμένει έξω από την αγορά εργασίας.

Αλήθεια; Με άλλη εντύπωση είχαμε μείνει οι περισσότεροι.

Ότι δηλαδή μόλις η αγορά εργασίας των ΜΜΕ και της διαφήμισης πήρε την κάτω βόλτα, χιλιάδες δημοσιογράφοι έμειναν χωρίς δουλειά (συμπεριλαμβανομένων και πολλών δεκάδων δημοσιογράφων του Α984) και δεκάδες Μέσα έκλεισαν.

Εκτός αν ο κύριος Καμπύλης μιλάει για την δική του και μόνο ξεχωριστή θέση «έξω από την αγορά εργασίας», τη θέση δηλαδή στην οποία, μετά από δυο χρόνια παταγώδους αποτυχίας στις ακροαματικότητες, παραμένει ακλόνητος.

Που πλεονάζουμε σαν τα ροδάκινα στις χωματερές, αλλά το πολιτικό σύστημα και αυτό που μας εξέθρεψε και που χρεωκόπησε τη χώρα, αλλά και αυτό που φιλοδοξεί να έρθει είναι τόσο στενά διαπλεκόμενο μαζί μας, είμαστε το τελευταίο του ρουσφέτι.

Ως προς το παραπάνω, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι, σύμφωνα με την ψυχανάλυση, ποτέ κανείς δεν περιγράφει τον εαυτό του καλύτερα και ειλικρινέστερα από όταν κάνει προβολές.

Παρακάτω άλλωστε ο παραγωγός θα μιλήσει, με απόλυτη διαύγεια, για «κοντόφθαλμους χορτασμένους βοναπαρτίσκους…».

Πηγή: Αχινός

Γράψτε ένα σχόλιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s