Ερωτήσεις προς την Συμμορία της Δραχμής

H-SYMMORIA-TIS-DRAXMIS-EPAM-2drachm

του Δημήτρη Καζάκη

Dimitris Mitropetros κ. Καζάκη. Υποστηρίζετε με σθένος την γενική πολιτική απεργία, ως την μητέρα όλων των μαχών στη βάση της επανόδου του λαού στην εξουσία της χώρας. Οπως λέει και το δεύτερο ερώτημα, κάποια άτομα περιμένουν τις πεφωτισμένες ηγεσίες και άλλα όχι, είτε αγνοώντας είτε ασπαζομενα το θέμα του εθνικού νομίσματος. Προσωπικά, σε συζητήσεις που έχω συμμετάσχει με άτομα διαφορετικών ιδεολογικών καταβολών, παρατηρώ σαν κοινή συνισταμένη την ανάγκη να βρεθεί ως «αποκούμπι» μια πλατιά συμμαχία, που ενδεχομένως να εκφράζεται και κομματικά σαν «κόμμα της δραχμής» – χωρίς απαραιτήτως να περιορίζεται σε ευσεβείς κοινοβουλευτικές επιδιώξεις – και που θα περιλαμβάνει, ως καθοδηγητικό όργανο αν θέλετε, ένα τύποις «συμβούλιο προσώπων» που είναι αναγνωρίσιμοι στο πλατύ κοινό ( όλοι υπέρ της δραχμής ) και προέρχονται από όλο το πολιτικό φάσμα ( με τις όποιες ιδιαιτερότητες ). Δεδομένου ότι είναι κάτι το οποίο ακούω συχνά, ότι δίνει σε πολύ κόσμο κάποια ασφάλεια η ετερογένεια αυτή και ότι το περιέγραψα όσο πιο καλά μπορούσα, θα ήθελα να μου σχολιάσετε πόσο ρεαλιστικό είναι κάτι τέτοιο και κατά πόσο μπορεί να συμβαδίσει με όσα περιγράφετε. Ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ έχει υιοθετήσει την πρόταση αυτή για ένα «συμβούλιο προσωπικοτήτων» με κοινή βάση την αποδοχή του εθνικού νομίσματος και έχει αρχίσει να έρχεται σε συνεννόηση με όσους ενδιαφέρονται για να γίνει κάτι τέτοιο. Ελπίζω πολύ σύντομα να είμαστε έτοιμοι να ανακοινώσουμε και αυτή την πρωτοβουλία.

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να υποστείλουμε την σημαία της Γενικής Πολιτικής Απεργίας διαρκείας. Κάθε άλλο. Η λύση του δράματος σήμερα δεν μπορεί να είναι κοινοβουλευτική, διότι η συνταγματική τάξη της χώρας έχει διαστραφεί τόσο πολύ που μόνο μια Συντακτική Εθνοσυνέλευση μπορεί να σου δώσει την δυνατότητα να κάνεις μια καθαρή αρχή υπέρ του λαού και της δημοκρατίας. Το κοινοβούλιο σήμερα αποτελεί το άλλοθι, την βιτρίνα για ένα καθεστώς χούντας και κατοχής πολύ χειρότερο από εκείνα που γνωρίσαμε ιστορικά. Επομένως δεν μπορείς να το διατηρήσεις ως δήθεν αντιπροσωπευτικό όργανο του ελληνικού λαού. Αν το κάνεις τότε θα είσαι αιχμάλωτος ενός νομικού καθεστώτος που δεν σου επιτρέπει στο ελάχιστο να ξεφύγεις από τις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί σε βάρος του ελληνικού λαού.

Επομένως η Γενική Πολιτική Απεργία διαρκείας και η προετοιμασία της είναι ο μόνος δημοκρατικός τρόπος να περάσει η χώρα στα χέρια του ελληνικού λαού, ώστε ο ίδιος και όχι κάποιος ή κάποιοι στο όνομά του, να αναλάβει την διακυβέρνηση με όρους αληθινής δημοκρατίας χωρίς εξωτερικές και εσωτερικές δεσμεύσεις και εξαρτήσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι αποκλείουμε την συμμετοχή στις όποιες πιθανές εκλογές. Απλά για εμάς οι εκλογές, όπως και οι συνεργασίες είναι ένα βήμα για την εκλαΐκευση, την προετοιμασία και την πραγματοποίηση της Γενικής Πολιτικής Απεργίας. Ακόμη κι αν θεωρήσει κανείς ότι κάτω από μια ιδιοτροπία των συγκυριών οι δυνάμεις υπέρ του εθνικού νομίσματος μπορέσουν να σχηματίσουν μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ακόμη και τότε πρέπει να είναι έτοιμος ο ελληνικός λαός κατάλληλα οργανωμένος και προετοιμασμένος ώστε να επιβάλλει την θέλησή του με την Γενική Πολιτική Απεργία και να απαιτήσει την Συντακτική Εθνοσυνέλευση. Διαφορετικά θα μείνει στα κρύα του λουτρού για μια ακόμη φορά περιμένοντας μάταια να αναγνωρίσουν οι δωσίλογοι και οι κατακτητές το αποτέλεσμα των εκλογών.

Anna Zouravlioff Προς Δημήτρη Καζάκη: Θα εκφράσω το θαυμασμό μου για τις μακροοικονομικές σας αναλύσεις για τις ιστορικές γνώσεις αλλά και την ερμηνεια των γεγονότων, τις τρομακτικές προβλέψεις σας στις οποίες πέφτεται διαρκώς μέσα, δυστηχώς, και την εντατική προσπάθεια που κάνετε ακούραστα τόσο καιρό να ενημερώνετε τον κόσμο για όλα αυτά που ζούμε και θα ζήσουμε! Επέιδή εκτιμώ αφάνταστα όλη αυτή την προσπάθεια που κάνετε, που ξέρουμε όλοι ότι μπορεί να ρίχνει αλάτι στις πληγές, αλλά η αλήθεια έχει τεράστια αξία, θα ήθελα να σας δω να οργανώνετε τόσο καλά όσο το ΕΠΑΜ μια ομάδα συνειδητοποιημένη και δυναμική, όπως ξεκίνησε αρχικά τότε στην Πλατεία Συντάγματος, που όλοι ενωμένοι επιστήμονες και διανοούμενοι, κατεβήκατε και εμψυχώσατε τον κόσμο ώστε να δώσει ένα δυναμικό παρών και μια αξέχαστη εμπειρία πατριωτισμού και αισιοδοξίας. Το ξέρω, από τότε συνέβησαν πολλά, σκορπίστήκατε, ανησυχείτε όλοι, και όλοι μας τελικά ζούμε τη μέρα της μαρμότας επι 3 χρόνια, χωρίς να όχι να βλέπουμε φως, αλλά πλεον πέφτουμε στο γκρεμό!!! Αγαπητέ Δημήτρη, δεν έχω πια καμμιά απορία για το ότι το εθνικό νόμισμα αποτελεί νομοτέλεια, τα έχεις πει όλα και εσύ και άλλοι, θέλω να σε παρακαλέσω να χρησιμοποιήσεις τις ικανότητές σου ώστε να ξαναμαζευτήτε όλοι, όπως τότε! Δεν έχουμε χρόνο, εσύ το ξέρεις καλύτερα και καταλαβαίνω την αγανανάκτησή σου και την ορμή σου, αλλά νικάει ο »εξυπνότερος». Ο ελληνας ζει 50 χρόνια χωρίς πόλεμο, δεν θέλει εμφύλιο, δεν θέλει Αραβική Άνοιξη, θελει να πρυτανεύσει η λογική και να αναγκαστούν »ΟΙ» να παραδώσουν τα όπλα!!! Μόνο μια μαζική παρουσία του κόσμου θα δώσει τη λύση, αλλά θα προηγηθεί και θα ηγηθεί η μαζική παρουσία του επιστημονικού κόσμου και των διανούμενων. Δεν σου ρίχνω ευθύνες, σε παρακαλώ να προσπαθήσεις να το οργανώσεις!!! Σε χαιρετώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κατανοώ την ανησυχία σας και να είσαστε σίγουρη ότι κάνουμε ότι μπορούμε προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν αρνηθήκαμε τις συνεργασίες, αρκεί να έχουν ξεκάθαρο στόχο την ανατροπή αυτής της κατάστασης. Δεν μπλέξαμε ποτέ σε ίντριγκες και πάρε-δώσε παρασκηνίου, ούτε βάλαμε νερό στο κρασί μας για μια καρέκλα. Θα κάνουμε ότι μπορούμε για να συγκεντρωθούν όλες εκείνες οι δυνάμεις που μπορούν να έχουν κοινό στόχο. Όμως την λύση θα την δώσει ο λαός στους δρόμους, στη γειτονιά, στην πόλη και στο χωριό. Χωρίς αυθεντικά παλλαϊκή οργάνωση δεν πρόκειται να δούμε άσπρη μέρα.

Γιώργος Σ. Τσιάμης: Dimitris Kazakis, συμφωνώ απόλυτα με τις απόψεις σας για το ρόλο του κράτους στην επιχειρηματικότητα και στο δημόσιο έλεγχο. Το ερώτημα είναι αν είναι εφικτή η εφαρμογή μίας τέτοιας πολιτικής ή διάφοροι γεωπολιτικοί παράγοντες οφείλουν να μπουν ως άγνωστοι παράγοντες στη λύση της εξίσωσης. Δηλαδή ο διεθνής συσχετισμός δυνάμεων πόσο θα παρεμποδίσει τέτοιες λύσεις;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Για να μετρηθεί η επίδραση των γεωστρατηγικών όρων του όλου προβλήματος της μετάβασης σε μια οικονομία απαλλαγμένη από την κυριαρχία των «μη λειτουργικών επενδυτών», θα πρέπει να πάρουμε υπόψη μας την γενική κατάσταση της παγκόσμιας οικονομία και πολιτικής. Η παγκόσμια οικονομία και πολιτική βρίσκεται στην χειρότερη κατάσταση που έχει βρεθεί ποτέ μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται στην δίνη μιας παγκόσμιας κρίσης που την κάνει τόσο εύθραυστη και ευάλωτη όσο ποτέ άλλοτε. Αυτό έχει την αντανάκλασή του και στην παγκόσμια πολιτική όπου πυροδοτούνται διαρκώς νέες αντιθέσεις και κλιμακώνονται ακόμη και σε πολεμικές αναμετρήσεις. Η παγκόσμια οικονομία πρέπει να αλλάξει εσωτερική αρχιτεκτονική με όρους βίαιης προσαρμογής και διάλυσης παραδοσιακών δομών και η παγκόσμια πολιτική αναλαμβάνει να αλλάξει ριζικά σύνορα, κυριαρχίες, συσχετισμούς δύναμης.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Κάτι πολύ απλό. Μια χώρα του μεγέθους της Ελλάδας μπορεί κάλλιστα να αλλάξει ρώτα αξιοποιώντας επιθετικά την κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας και πολιτικής. Αν υπάρξει μια ριζική ανατροπή στην Ελλάδα, θα δημιουργηθεί τέτοιο τσουνάμι στις παγκόσμιες αγορές που θα χρειαστούν μήνες οι μεγάλες οικονομίες και τα διεθνή κέντρα για να το αντιμετωπίσουν. Ιδίως αν η Ελλάδα φροντίσει να συντηρεί αυτό το κλίμα αναταραχής με παρεμβάσεις στις αγορές, με διεθνοποίηση του προβλήματός του χρέους, με το να εγκαλέσει – όπως προβλέπεται από το διεθνές δίκαιο – το πολιτικό προσωπικό της ευρωζώνης για εγκληματικές πράξεις εναντίον του ελληνικού λαού και κατά της ανθρωπότητας, κοκ. Αρκεί να έχεις ως χώρα την πρωτοβουλία των διεθνών κινήσεων και η κατάρρευση των αγορών, το βύθισμα σ’ ένα νέο μεγάλο παγκόσμιο κραχ θα κάνει τα υπόλοιπα. Με δεδομένο ότι η χώρα θα έχει σταματήσει μονομερώς και ολοκληρωτικά τις πληρωμές χρέους, θα έχει απεξαρτηθεί από τις εξωτερικές αγορές κεφαλαίου και θα έχει θέσει υπό καθεστώς χρεοκοπίας και δημόσιου ελέγχου το εγχώριο τραπεζικό σύστημα, δεν θα έχει να φοβηθεί από τις αναταραχές των αγορών και το παγκόσμιο κραχ. Πολύ περισσότερο αν φροντίσει, που οπωσδήποτε θα το κάνει από τα πρώτα εικοσιτετράωρα, να αλλάξει την χαρτογραφία, αλλά και τους όρους των διεθνών οικονομικών της σχέσεων ώστε να βασίζονται σε διακρατικές επαφές και συμφωνίες, χωρίς να είναι έρμαια των διεθνών χρηματιστηρίων.

Αν σας ανησυχεί τυχόν πολεμική επέμβαση από μεριάς της ευρωζώνης, ή των ΗΠΑ, θα σας έλεγα ότι πολύ, μα πάρα πολύ δύσκολα θα υπήρχε μια τέτοια εξέλιξη. Καταρχάς καμιά από αυτές τις χώρες δεν τολμά να επέμβει εκεί όπου υπάρχει και δυναμώνει ένα αρραγές εθνικό μέτωπο στην βάση της παλλαϊκής άμυνας. Κι αυτό να είσαστε σίγουρος ότι θα υπάρξει από την πρώτη στιγμή. Διότι, αφενός, όλος ο ελληνικός λαός θα δει από τα πρώτα κιόλας εικοσιτετράωρα να αλλάζει η ζωή του προς το καλύτερο και, αφετέρου, η λαϊκή δικαιοσύνη θα μας απαλλάξει από τους φύσει, θέση και κατ’ επάγγελμα προδότες. Αν ξηλωθεί ολόκληρο το προδοτικό, διεφθαρμένο και φαύλο οικονομικό και πολιτικό καθεστώς της χώρας από τις πρώτες ημέρες της μεγάλης ανατροπής, τότε που θα βρει ο εξωτερικός εχθρός την Πέμπτη Φάλαγγα που χρειάζεται για δολιοφθορά του εσωτερικού μετώπου;

Όσο για την Τουρκία, που από τις γειτονικές χώρες είναι η μόνη που στρατιωτικά μπορεί να απειλήσει την Ελλάδα, ισχύει και γι’ αυτήν το ίδιο. Πολύ περισσότερο που έχει αποδειχθεί πόσο ευάλωτο είναι το εσωτερικό της μέτωπο στην πιθανότητα πολέμου. Αυτό αποδείχθηκε στην περίπτωση της Συρίας, όπου ενώ το Τουρκικό κατεστημένο ήταν έτοιμο να επιτεθεί οι λαοθάλασσες που ξεχύθηκαν στους δρόμους των τουρκικών πόλεων απέτρεψαν την απειλή της πολεμικής αναμέτρησης. Άλλωστε, όποιος γνωρίζει την εσωτερική κατάσταση στην Τουρκία, ξέρει πολύ καλά ότι δεν είναι σε θέση να αντέξει ευρείες πολεμικές επιχειρήσεις.

Βασίλης Σταμάτης DIMITRIS KAZAKIS Υπάρχουν 3 τρόποι να αποκτήσει χρήματα ένα κράτος, δανεισμός, νομισματική κυριαρχία και παραγωγή. Όλοι οι τρόποι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ταυτόχρονα, ο ένας δεν αποκλείει τους άλλους. Ποια είναι όμως τα χαρακτηριστικά του κάθε τρόπου; Υπάρχει βασικός προαπαιτούμενος τρόπος, βάση του οποίου εξαρτώνται οι άλλοι; Εμείς ποιόν τρόπο ΠΡΕΠΕΙ να ακολουθήσουμε εδώ που βρισκόμαστε σήμερα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι 3 τρόποι απόκτησης χρήματος είναι ο εξωτερικός δανεισμός, η κοπή εθνικού νομίσματος και το πλεονασματικό εξωτερικό ισοζύγιο εμπορευμάτων και υπηρεσιών. Ο εξωτερικός δανεισμός καθώς και η προσέλκυση ξένου κεφαλαίου είναι οι πιο επαχθείς τρόποι άντλησης χρηματικών ροών για μια οικονομία. Η εξάρτηση από εξωτερικά δάνεια και κεφάλαια μιας εθνικής οικονομίας την μετατρέπει σε υποχείριο των δανειστών της και των κεφαλαιοκρατών του εξωτερικού. Όπως γίνεται π.χ. με την Ελλάδα από την εποχή που ιδρύθηκε επίσημα ως κράτος. Η κοπή εθνικού νομίσματος στο βαθμό που γίνεται από το κράτος με εθνικοποιημένη την κεντρική τράπεζα επιτρέπει την ροή χρήματος στην οικονομία χωρίς να προστίθεται χρέος, χωρίς να φορτώνεται με χρέος τόσο το κράτος, όσο και η οικονομία. Ιδίως αν το χρήμα κυκλοφορεί στην οικονομία όχι με την μορφή εσωτερικών δανείων από τις εγχώριες τράπεζες, αλλά με διαμέσου της αναδιανομής εισοδήματος υπέρ των εργαζόμενων στρωμάτων. Δηλαδή αν το χρήμα που κόβει το κράτος δίνεται στην οικονομία με την μορφή αυξήσεων μισθών, συντάξεων και λαϊκών εισοδημάτων εν γένει, τότε περιορίζεται δραστικά και το ιδιωτικό χρέος των νοικοκυριών και αυξάνεται η δυνατότητα αποταμίευσης.

Στον βαθμό που η εσωτερική αγορά και οικονομία δεν ελέγχεται από καρτέλ, τραστ και ιδιωτικά μονοπώλια, τότε οι αυξήσεις αυτές δεν δημιουργούν πληθωριστικές πιέσεις γιατί διευρύνουν τον τζίρο στην αγορά και αυξάνουν τις ευκαιρίες επένδυσης. Αν μάλιστα υπάρχει σχέδιο που διευκολύνει τις επενδύσεις στην παραγωγή, πρώτα και κύρια διαμέσου των δημοσίων επενδύσεων, τότε δημιουργούνται νέες θέσεις σταθερής απασχόλησης με αυξημένες απολαβές. Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν δημιουργεί πληθωριστικές πιέσεις.

Το πλεονασματικό εμπορικό ισοζύγιο προσθέτει χρήμα στην εθνική οικονομία. Όμως κάτι τέτοιο προϋποθέτει μια οικονομία με τέτοια παραγωγή και παραγωγικότητα της εργασίας που να μπορεί να υποκαθιστά τις εισαγωγές και να έχει την δυνατότητα σημαντικών εξαγωγών. Για να γίνει κάτι τέτοιο απαιτούνται επενδύσεις υψηλού επιπέδου και υψηλός βαθμός ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων μιας οικονομίας.

Ποια από τις τρεις μεθόδους μπορεί να αξιοποιήσει σήμερα η ελληνική οικονομία; Προφανώς δεν μπορεί να συνεχίσει να εξαρτάται από τον εξωτερικό δανεισμό, ούτε από την προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Οι ξένες επενδύσεις για να είναι επωφελείς για μια εθνική οικονομία θα πρέπει πρώτα αυτή να βρίσκεται σε αναπτυξιακή τροχιά με επίπεδο επενδύσεων στο εσωτερικό τέτοιο ώστε να αποζητά συγκεκριμένες επενδύσεις στην παραγωγή και την τεχνολογία που προσθέτουν νέες θέσεις σταθερής απασχόλησης, αυξάνουν τα εισοδήματα και την κατανάλωση μέσα από την αύξηση της προστιθέμενης αξίας. Μια οικονομία υπό καθεστώς χρεοκοπίας δεν μπορεί να προσελκύσει τέτοιες επενδύσεις, παρά μόνο αρπαχτικά, πτωματοφάγα όρνια που ειδικεύονται στην διάλυση των οικονομιών και στην αξιοποίηση έτοιμων μεριδίων αγοράς και περιουσιακών στοιχείων.

Το πλεονασματικό εμπορικό ισοζύγιο είναι όνειρο θερινής ή χειμερινής νυχτός υπό την υπάρχουσα κατάσταση. Επομένως μόνο με την κοπή εθνικού κρατικού νομίσματος θα μπορέσει η οικονομία να χρηματοδοτηθεί χωρίς να προσθέτει ιδιωτικό και δημόσιο χρέος, αλλά και να χρηματοδοτήσει διαμέσου της αύξησης των λαϊκών εισοδημάτων των αναγκαίων επενδύσεων και της ανάπτυξης της χώρας. Αρκεί βεβαίως η νέα λαοκρατούμενη εξουσία να αρνηθεί και να διαγράψει μονομερώς το υπάρχων δημόσιο χρέος μαζί με τις δεσμεύσεις που το συνοδεύουν, να εθνικοποιήσει την Τράπεζα της Ελλάδας και τις μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες για να τις αφήσει να χρεοκοπήσουν ώστε να διαγραφούν τα ιδιωτικά χρέη και να επιβάλλει καθεστώς αυστηρού ελέγχου στην κίνηση κεφαλαίου από και κυρίως προς το εξωτερικό.

ΕΡΩΤΗΣΗ Α) ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΚΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΜΜΕ, ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥΣ, ΝΑ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΟ ΤΙ ΚΑΚΟ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΑΝ ΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ…ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΥΝ ΟΜΩΣ ΕΥΣΧΗΜΑ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΡΩΤΗΜΑ: « ΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΕΧΕΣ ΜΕΛΛΟΝ, ΜΕΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ;»

Β) ΕΠΙΣΗΣ ΑΡΚΕΤΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ…ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΤΙ: ΕΙΤΕ ΜΕ ΕΥΡΩ ΕΙΤΕ ΜΕ ΔΡΑΧΜΗ, ΑΝ ΕΧΟΥΜΕ «ΚΑΛΟΥΣ» ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ, ΘΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΚΡΗ…ΑΝ ΟΜΩΣ ΕΧΟΥΜΕ «ΚΑΚΟΥΣ» ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ, ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΑΛΛΙΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΑΜΕΝΟΙ….

ΑΠΑΝΤΗΣΗ Α: Το τι θα συμβεί με την παραμονή μας στο ευρώ δεν είναι δύσκολο να το φανταστεί κανείς. Θα βιώσουμε, βιώνουμε ήδη, όλες τις καταστροφικές συνέπειες σαν οικονομία και σαν κοινωνία που τα παπαγαλάκια του ευρώ χρεώνουν σε τυχόν επιστροφή σε εθνικό νόμισμα. Πολύ σύντομα δεν θα υπάρχει ικανή αγοραστική δύναμη ούτε για βενζίνη. Η ανεργία είναι σίγουρο ότι επίσημα θα υπερβεί το 30% έως το φθινόπωρο του 2013. Μέχρι την άνοιξη αυτού του χρόνου θα έχει γίνει δυσεπίλυτο το πρόβλημα που υφίσταται ήδη στην τακτική καταβολή των συντάξεων. Ταυτόχρονα καλπάζει το ιδιωτικό χρέος τόσο προς τις τράπεζες, όσο και προς το κράτος (εφορία). Το 60% του πληθυσμού δεν μπορεί να πληρώσει πια ούτε τις πιο στοιχειώδεις υποχρεώσεις του και κινδυνεύει να χάσει τα πάντα. Είναι αιχμάλωτο των επιλογών της δωσίλογης κυβέρνησης.

Ο πληθυσμός που θα βρίσκεται κάτω από το επίσημο όριο φτώχειας θα αγγίξει ή και θα ξεπεράσει το 60% έως το τέλος του έτους. Από αυτό ένα 30% θα είναι σε τέτοια κατάσταση εξαθλίωσης που θα επιβιώνει από τα συσσίτια, ή τον δρόμο. Ο δείκτης θνησιμότητας του ελληνικού πληθυσμού θα ξεπεράσει κάθε προηγούμενο ιστορικό ρεκόρ από την εποχή του πολέμου, ενώ ο δείκτης γεννήσεων θα χτυπήσει αρνητικό ρεκόρ για ολόκληρη την μεταπολεμική περίοδο. Ήδη το 2012 αποτέλεσε την χειρότερη χρονιά από άποψη αύξησης της θνησιμότητας του πληθυσμού και μείωσης των γεννήσεων στην Ελλάδα από την εποχή του εμφυλίου. Την ίδια ώρα μια μεγάλη μάζα ανθρώπων αρχίζει να ζει στο πεζοδρόμιο. Πάνω από 480 χιλιάδες άνθρωποι βρίσκονται στον δρόμο μόνο στην περιοχή των Αθηνών μαζί με 200 χιλιάδες παιδιά.

Οι προβλέψεις είναι ότι μέσα στους επόμενους μήνες η αποκαλούμενη «ανθρωπιστική κρίση», θα πάρει διαστάσεις τέτοιες που ήδη οι αξιωματούχοι της ΕΕ προετοιμάζονται να χρηματοδοτήσουν μαζικά συσσίτια στην Ελλάδα για πάνω από 1 εκατομμύριο δικαιούχους. Άλλη μια κατάκτηση του ευρώ. Να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας τις αλήστου μνήμης εποχές της ΟΥΝΡΑ του εμφυλίου.

Την ίδια ώρα ενισχύεται από τις ίδιες τις αρχές της ευρωζώνης η μετανάστευση του πιο εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού της Ελλάδας, αλλά και των άλλων χωρών υπό καθεστώς χρεοκοπίας. Η Γερμανία και δευτερευόντως η Γαλλία αντιμετωπίζουν τα ελλείμματα εξειδικευμένου δυναμικού που αφήνει πίσω της η κρίση και η μετανάστευση του δικού τους υψηλά εξειδικευμένου δυναμικού εκτός ζώνης ευρώ, με την ενίσχυση της κάλυψης των κενών με εξειδικευμένο δυναμικό από την Ελλάδα και τις άλλες χώρες του Νότου. Με τον τρόπο αυτό συμπιέζουν ακόμη περισσότερο τα μεροκάματα και τις διαλυμένες ήδη εργασιακές σχέσεις στην οικονομία τους.

Η κατάσταση της Ελλάδας δεν πρόκειται να βελτιωθεί ούτε καν σε επίπεδο αριθμών. Η χρεοκοπία θα συμπαρασύρει αργά ή γρήγορα όλες τις χώρες του ευρώ. Μαζί και την Γερμανία. Δεν είναι τυχαίο που όλοι οι δείκτες χρέους (ιδιωτικού και δημόσιου) στην ευρωζώνη αυξάνουν ραγδαία. Προκειμένου να επιβιώσουν οι μεγάλες ισχυρές οικονομίες με πρώτη την Γερμανία, ακολουθούν μια πολιτική βίαιης αφομοίωσης όλων των αξιοποιήσιμων περιουσιακών στοιχείων των άλλων κρατών μελών. Με τον τρόπο αυτό προσπαθούν πρώτα και κύρια οι Γερμανοί να αυξήσουν την οικονομική τους επιφάνεια προκειμένου να αντέξουν σαν οικονομία το δημόσιο και κυρίως το ιδιωτικό χρέος που συνεχίζει να καλπάζει. Όσο μπορούν να λεηλατούν οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις τους υπό την προστασία της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης και του υποτακτικού πολιτικού προσωπικού, οι Γερμανοί ελπίζουν ότι θα μπορέσουν να συμβιβάσουν την αυξανόμενη υπερχρέωσή τους με την άνετη πρόσβαση στις αγορές κεφαλαίων. Αυτό εξυπηρετεί και η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδιοποίησης με την κατάλυση των εθνικών κρατών ώστε να διευκολυνθεί το άνοιγμα των αγορών και το ξεπούλημα των περιουσιακών στοιχείων (δημόσιου και ιδιωτών) κάθε χώρας.

Μεσο-μακροπρόθεσμα η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία είναι σίγουρο ότι θα φέρει πολέμους, καταστροφές και εξεγέρσεις πρωτοφανούς μεγέθους που θα προσιδιάζουν στον τριακονταετή πόλεμο που σάρωσε την Ευρώπη τον 17ο αιώνα. Η Ελλάδα υπό καθεστώς ευρώ και στα πλαίσια των διαδικασιών της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας δεν θα αργήσει να μετατραπεί σε κρανίου τόπος όπου θα κυριαρχεί η απόγνωση του φθίνοντος με ταχείς ρυθμούς γηγενούς πληθυσμού, ο διαμελισμός της πάλαι ποτέ εθνικής επικράτειας υπέρ επίδοξων επενδυτών της αρπαχτής, η κρατική και παρακρατική καταστολή σε επίπεδο εμφυλίου και όποιος δεν θα μπορεί να φύγει στο εξωτερικό θα φυτοζωεί σαν μετανάστης μέσα στην ίδια του την χώρα. Όπου βεβαίως σε λίγο δεν θα αναγνωρίζεται ούτε καν η ελληνική ιθαγένεια, υπέρ της ευρωπαϊκής και δεν θα μας ανήκει ούτε καν τυπικά μιας και θα είναι τμήμα της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας και επομένως μέρος της «συλλογικής κυριαρχίας», όπως την αποκάλεσε ο Μπαρόζο, δηλαδή της συλλογικής ιδιοκτησίας των Ευρωπαίων. Αν δεν βιαστούμε να κάνουμε κάτι, δεν θα αργήσουμε να τα βιώσουμε όλα αυτά μέσα από την αναβίωση του νεουφεδαρχισμού και της απολυταρχίας σε επίπεδο Ευρώπης υπό την κυριαρχία των τραπεζών και των αγορών κεφαλαίου.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ Β: Το ευρώ σαν κοινό νόμισμα μια Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, δεν έχει καμιά σχέση με το εθνικό νόμισμα. Το ευρώ είναι ιδιωτικό νόμισμα με στόχο την ενίσχυση της υπερεθνικής κυκλοφορίας κεφαλαίων τραπεζικών και επενδύσεων. Είναι ιδιοκτησία του ευρωσυστήματος που βρίσκεται στα χέρια ιδιωτών τραπεζιτών και επενδυτών πέρα και πάνω από κάθε δυνατό έλεγχο από κράτη και λαούς. Υποτάσσεται αποκλειστικά τα ιδιωτικά συμφέροντα των αγορών κεφαλαίου και πουθενά αλλού. Εξυπηρετεί μόνο τους ισχυρούς παίχτες της διεθνούς χρηματαγοράς και η αξία του καθορίζεται από τις αναμετρήσεις ανάμεσα στις μεγάλες συγκεντρώσεις κεφαλαίου που αναζητούν κερδοσκοπικές κυρίως τοποθετήσεις εντός και εκτός ευρωζώνης.

Το εθνικό κρατικό νόμισμα ήταν η απάντηση της δημοκρατίας, της λαϊκής κυριαρχίας στο μονοπώλιο των ιδιωτικών τραπεζών στην έκδοση χρήματος και της πίστης, ώστε να μην δημιουργείται χρήμα από το τίποτα. Το εθνικό κρατικό νόμισμα απηχεί την δυναμική της εθνικής οικονομίας και αντιστοιχεί στις συναλλαγές, την ταχύτητα της κυκλοφορίας του χρήματος, το εισόδημα και στις επενδύσεις της εθνικής οικονομίας. Αντιστοιχεί δηλαδή σε πραγματικές υλικές αξίες παραγωγής προϊόντων και υπηρεσιών μιας οικονομίας. Αντίθετα από το νόμισμα που παράγουν οι ιδιωτικές τράπεζες με μόνο κριτήριο το κέρδος εκμεταλλευόμενες τις ανάγκες κεφαλαίου και χρήματος της οικονομίας.

Το εθνικό κρατικό νόμισμα αποτελεί την απάντηση της δημοκρατίας στην μονοκρατορία των ιδιωτικών τραπεζών και στο νεοφεουδαρχικό μονοπώλιο που ασκούσαν στην διάθεση του χρήματος. Με πολλούς αγώνες κατορθώθηκε να εισαχθεί το εθνικό κρατικό νόμισμα στις περισσότερες χώρες μόλις μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, ώστε να απαλλαγούν οι κοινωνίες από την δικτατορία των τραπεζιτών. Το 1945 εθνικοποιείται η πρώτη κεντρική τράπεζα στον κόσμο, η Τράπεζα της Αγγλίας και από τότε ξεκίνησε ένα μεγάλο κύμα ίδρυσης εθνικών κρατικών νομισμάτων. Ειδικά σε χώρες σαν την δική μας με μεγάλα αναπτυξιακά και παραγωγικά ελλείμματα.

Τα λέμε όλα αυτά γιατί η εισαγωγή του ευρώ μας γύρισε αιώνες πίσω. Όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά όλες τις χώρες της Ευρώπης που συμμετείχαν στο ευρωσύστημα. Με το ευρώ ο έλεγχος του νομίσματος και της έκδοσής του ξαναγύρισε στους ιδιώτες τραπεζίτες. Κι αυτή την φορά όχι σε μια χώρα, αλλά σε μια ολόκληρη σειρά χωρών όπου επιβλήθηκε καθεστώς ανοιχτών συνόρων και ελεύθερων συναλλαγών κεφαλαίου. Η ΕΚΤ είχε εξαρχής σαν μοναδική αποστολή να αφαιρέσει το εκδοτικό δικαίωμα από τα κράτη και την νομισματική κυριαρχία από τις κυβερνήσεις. Από την στιγμή που εισήχθηκε το ευρώ όποιος ήθελε χρήμα, ή κεφάλαια, θα έπρεπε να τα πάει να τα δανειστεί από τις ιδιωτικές τράπεζες, οι οποίες δάνειζαν με όρους διεθνών αγορών.

Επιπλέον το ευρώ είναι νόμισμα σταθερής νομισματικής κυκλοφορίας κι έτσι ενώ εκφράζει άριστα την διόγκωση των συναλλαγών με χρέος δεν μπορεί να εκφράσει τις οικονομίες. Καμιά από τις οικονομίες της ευρωζώνης, ακόμη και τις πιο ισχυρές. Το ευρώ κόβεται και ράβεται ανάλογα με την κυκλοφορία του κεφαλαίου και μάλιστα του δανειακού κεφαλαίου στις αγορές της ευρωζώνης και παγκόσμια. Γι’ αυτό και η σταθερότητά του προϋποθέτει μεγάλους όγκους δανεισμού, μεγάλες αγορές χρέους, υπερτροφικές τελικά τράπεζες, χρηματαγορές και επενδυτικά κεφάλαια. Με ένα τέτοιο νόμισμα σε κυκλοφορία καμιά οικονομία δεν μπορεί να γλυτώσει την υπερχρέωση. Ακόμη και η Γερμανική, παρά τα τεράστια εμπορικά της πλεονάσματα. Δεν είναι τυχαίο ότι στα χρόνια του ευρώ η Γερμανική οικονομία υπερδιπλασίασε το δημόσιο χρέος της, ενώ εκτινάχτηκε σε πρωτοφανή επίπεδα το ιδιωτικό χρέος της.

Όσο πιο ελλειμματικές ήταν οι οικονομίες της ευρωζώνης τόσο μεγαλύτερες ευκαιρίες για δανεισμό και κέρδη πρόσφεραν στις τράπεζες. Γι’ αυτό και η προτίμηση της επέκτασης της ευρωζώνης σε χώρες με τρομακτικές ανάγκες εισροής κεφαλαίων. Όσο μεγαλύτερη η εξάρτηση μιας χώρας από ξένα κεφάλαια, τόσο μεγαλύτερες ευκαιρίες τοκογλυφίας και κερδοσκοπίας για τις τράπεζες. Μέσα στο ευρώ οι τράπεζες βρήκαν την ευκαιρία να μετατρέψουν χώρες που πριν ήταν εξαγωγικές κατά κύριο λόγο οικονομίες σε κεφάλαια, σε εισαγωγικές κάτω από την πίεση των ανοιχτών συνόρων και της ανώτερης παραγωγικότητας κυρίως της Γερμανίας.

ΣΤΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΕΛΑΤΕ  ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ…http://www.facebook.com/groups/symmoriadraxmis/

Γράψτε ένα σχόλιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: