Ιωάννης Καποδίστριας

Ιωάννης Καποδίστριας: Έλληνας πολιτικός και διπλωμάτης. Διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας και πρώτος Κυβερνήτης του ανεξάρτητου Ελληνικού Κράτους, το οποίο ίδρυσε εκ θεμελίων και με την προσωπική του περιουσία.

KAPODISTRIASlarge

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 11 Φεβρουαρίου 1776 την περίοδο της Ενετοκρατίας. Ο πατέρας του Αντώνιος – Μαρία καταγόταν από οικογένεια ευγενών, καθώς ένας από τους πρόγονούς του είχε λάβει τον τίτλο του Κόμη από τον Δούκα της Σαβοΐας Κάρολο Εμμανουήλ τον Β’. Ο τίτλος εισήχθη στη «Χρυσή Βίβλο» (Libro d’ Oro) των ευγενών της Κέρκυρας το 1679 και έλκει την καταγωγή του από το ακρωτήριο Ίστρια της Αδριατικής, το σημερινό Κόπερ της Σλοβενίας. Η οικογένεια της μητέρας του Διαμαντίνας (Αδαμαντίας) Γονέμη, ήταν επίσης εγγεγραμμένη στη «Χρυσή Βίβλο» από το 1606.

Ο νεαρός Ιωάννης σπούδασε ιατρική, φιλοσοφία και νομικά στο Πανεπιστήμιο της Παταβίας (Πάντοβα) της Ιταλίας. Το 1797 εγκαταστάθηκε στη γενέτειρά του Κέρκυρα και άσκησε το επάγγελμα του ιατρού – χειρούργου. Δύο χρόνια αργότερα, όταν η Ρωσία και η Τουρκία κατέλαβαν για λίγο τα Επτάνησα, του ανατέθηκε η διοίκηση του στρατιωτικού νοσοκομείου.

Το 1801 τα Επτάνησα αυτονομούνται και ο Ιωάννης Καποδίστριας γίνεται ένας από τους δύο διοικητές της Ιονίου Πολιτείας, σε ηλικία 25 ετών. Χάρη στην πολιτική του οξυδέρκεια και πειθώ απέτρεψε την εξέγερση της Κεφαλονιάς, που θα είχε απρόβλεπτες στη συνοχή του νεότευκτης πολιτείας. Έδειξε ευαισθησία και προσοχή στις ανησυχίες των Επτανησίων και πήρε πρωτοβουλίες για τη αναθεώρηση επί το δημοκρατικότερο του επτανησιακού συντάγματος, που είχαν επιβάλει Ρώσοι και Τούρκοι υπό τον τίτλο «Βυζαντινό Σύνταγμα».

Αποτέλεσμα των προσπαθειών του Καποδίστρια ήταν η ψήφιση ενός πιο φιλελεύθερου και δημοκρατικού συντάγματος το 1803. Οι μεγάλες δυνάμεις θορυβήθηκαν κι έστειλαν τον Γεώργιο Μοτσενίγο, προκειμένου να τον επιπλήξει. Όταν, όμως, ο εκπρόσωπός τους συναντήθηκε μαζί του, εντυπωσιάστηκε από την πολιτική και ηθική συγκρότηση του ανδρός. Ο Καποδίστριας διορίστηκε ομόφωνα από τη Γερουσία της Ιονίου Πολιτείας, Γραμματέας της Επικρατείας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του αναδιοργάνωσε τη δημόσια διοίκηση, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην εκπαίδευση.

Τον Μάρτιο του 1807 εστάλη στη Λευκάδα, την οποία απειλούσε με κατάληψη ο Αλή Πασάς. Αναδιοργάνωσε την άμυνα του νησιού, αποτρέποντας την απειλή. Εκεί γνωρίστηκε με τους οπλαρχηγούς Κολοκοτρώνη, Νικηταρά, Ανδρούτσο και Μπότσαρη, που αργότερα θα πρωτοστατήσουν στην Επανάσταση του ’21.

Τον Ιανουάριο 1809 ο Καποδίστριας εισήλθε στη διπλωματική υπηρεσία της Ρωσίας, κατόπιν προσκλήσεως του Τσάρου Αλέξανδρου Α’. Το 1813, διορίστηκε εκπρόσωπος της Ρωσίας στην Ελβετία, στην πρώτη του μεγάλη αποστολή, με σκοπό να συνεισφέρει στην απαλλαγή της από την επιρροή του Ναπολέοντα. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ενότητα, ανεξαρτησία και την ουδετερότητα της Ελβετίας και συνεισέφερε τα μέγιστα στο ελβετικό σύνταγμα, που προέβλεπε 19 αυτόνομα κρατίδια (καντόνια) ως συστατικά μέλη της ελβετικής ομοσπονδίας.

KapodistriasN1

Συμμετείχε στο Συνέδριο της Βιέννης, που έθεσε της βάσεις της «Ιεράς Συμμαχίας», ως μέλος της ρωσικής αντιπροσωπίας, αποτελώντας το φιλελεύθερο αντίβαρο στην αντιδραστική πολιτική του αυστριακού πρίγκιπα Μέτερνιχ. Πέτυχε την εξουδετέρωση της αυστριακής επιρροής, την ακεραιότητα της Γαλλίας υπό Βουρβόνο μονάρχη, μετά την πτώση του Ναπολέοντα, καθώς και τη διεθνή ουδετερότητα της Ελβετίας, υπό την εγγύηση των Μεγάλων Δυνάμεων.

Μετά τις μεγάλες του διπλωματικές επιτυχίες, ο Τσάρος τον έχρισε Υπουργό Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας από το 1816 έως το 1822. Ο Καποδίστριας, όμως, δεν ξέχασε τη γενέτειρά του και τα Επτάνησα, που είχαν περάσει κάτω από τον ασφυκτικό έλεγχο της Μεγάλης Βρετανίας. Το 1819 μετέβη στο Λονδίνο και προσπάθησε ματαίως να πείσει τη βρετανική κυβέρνηση να μετριάσει το αυταρχικό καθεστώς που είχε επιβάλει στα Ιόνια Νησιά.

Με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει το αξίωμά του, καθώς είχε διαφωνήσει ανοιχτά με τον τσάρο Αλέξανδρο, που καταδίκαζε κάθε επαναστατική κίνηση στην Ευρώπη, πιστός στις αποφάσεις της Ιεράς Συμμαχίας. Το 1822 εγκαταστάθηκε στη Γενεύη της Ελβετίας, όπου έχαιρε υπόληψης για την προσφορά του στη δημιουργία της Ελβετικής Ομοσπονδίας, λαμβάνοντας τον τίτλο του επίτιμου πολίτη. Παρέμεινε εκεί έως το 1827, βοηθώντας ποικιλοτρόπως το επαναστατημένο έθνος.

Στις 30 Μαρτίου 1827 η Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας τον εξέλεξε Κυβερνήτη του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους, σε μία περίοδο που η Επανάσταση καρκινοβατούσε. Έπειτα από επίπονες διαβουλεύσεις στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για την εξασφάλιση της απαραίτητης υποστήριξης για το ελληνικό κράτος, έφτασε στο Ναύπλιο στις 7 Ιανουαρίου 1828, γενόμενος δεκτός με ζητωκραυγές και ενθουσιώδεις εκδηλώσεις από τον λαό. Δύο ημέρες αργότερα μετέβη στην Αίγινα, η οποία είχε κριθεί καταλληλοτέρα από το Ναύπλιο ως προσωρινή έδρα της Κυβέρνησης.

Η πρώτη επαφή του με την ηπειρωτική Ελλάδα υπήρξε αποκαρδιωτική, λόγω της κατάστασης που επικρατούσε στο πολιτικό σκηνικό. Οι αντιπαλότητες που είχαν προκύψει μεταξύ των φατριών κατά τη διάρκεια της επανάστασης δεν είχαν κοπάσει, ενώ η χώρα είχε καταστραφεί και η οικονομία της τελούσε υπό πτώχευση.

Ο Καποδίστριας εκλήθη να κυβερνήσει με βάση το Δημοκρατικό Σύνταγμα της Τροιζήνας, αλλά ως οπαδός της πεφωτισμένης δεσποτείας πίστευε ότι τα Συντάγματα και τα Κοινοβουλευτικά Σώματα ήσαν πρόωρα για το ασύστατο ακόμα κράτος. Πρέσβευε εις την αρχή του ενός ανδρός, έστω και υπό προθεσμία. Στις 18 Ιανουαρίου 1828 πέτυχε ψήφισμα της Βουλής περί αναστολής του Συντάγματος. Έτσι, κατέστη η μοναδική πηγή εξουσίας, συνεπικουρούμενος από το Πανελλήνιον, ένα συμβουλευτικό σώμα αποτελούμενο από 27 μέλη. Στη σύγκληση μιας νέας Εθνοσυνέλευσης στο άμεσο μέλλον παραπεμπόταν η ψήφιση του νέου Συντάγματος. Ο Καποδίστριας εγκαινίασε την περίοδο της απολυταρχίας, η οποία διατηρήθηκε μέχρι το Σύνταγμα του 1843.

Ο νέος Κυβερνήτης έθεσε ως στόχο να βάλει τέλος στις εμφύλιες διαμάχες και επιδόθηκε αμέσως στο έργο της δημιουργίας Κράτους εκ του μηδενός, επιδεικνύοντας αξιοζήλευτη δραστηριότητα. Ίδρυσε την Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα με τη βοήθεια του φίλου του ελβετού τραπεζίτη Εϋνάρδου, η οποία δεν ευδοκίμησε για πολύ. Ρύθμισε το νομισματικό σύστημα, καθότι ακόμη κυκλοφορούσαν τουρκικά και ξένα νομίσματα εντός της επικράτειας. Στις 28 Ιουλίου 1828 καθιέρωσε ως εθνική νομισματική μονάδα τον Φοίνικα και ίδρυσε Εθνικό Νομισματοκοπείο. Στις 24 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου οργάνωσε και την πρώτη ταχυδρομική υπηρεσία.

kapodistrias58

Ερχόμενος στο Ναύπλιο, ο Καποδίστριας βρήκε την Ελλάδα χωρίς δικαστική οργάνωση. Γνωρίζοντας ότι η απονομή της δικαιοσύνης αποτελεί θεμέλιο για τη δημιουργία μιας ευνομούμενης πολιτείας, ενδιαφέρθηκε προσωπικά για τη δημιουργία δικαστηρίων και τη στελέχωσή τους με το κατάλληλο προσωπικό. Οργάνωσε, ακόμη, τη διοίκηση του κράτους και ίδρυσε Στατιστική Υπηρεσία, η οποία διενήργησε την πρώτη απογραφή.

Αναδιοργάνωσε τις ένοπλες δυνάμεις υπό ενιαία διοίκηση, πετυχαίνοντας αφενός να καταπολεμήσει το κατεστημένο των οπλαρχηγών και αφετέρου να παρεμποδίσει την Οθωμανική προέλαση, όπως έδειξε η Μάχη της Πέτρας, όπου ο ελληνικός στρατός εμφανίσθηκε πειθαρχημένος και συγκροτημένος στην τελευταία μάχη του Αγώνα. Ο Καποδίστριας αντιμετώπισε επιτυχώς την πειρατεία, αναθέτοντας στον ναύαρχο Μιαούλη την καταστολή της. Εφάρμοσε την πρακτική της απομόνωσης (καραντίνας) των κοινοτήτων που πλήττονταν από τις επιδημίες του τύφου, της ελονοσίας και άλλων μολυσματικών ασθενειών. Προσπάθησε να ανοικοδομήσει το κατεστραμμένο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας, ιδρύοντας πολλά αλληλοδιδακτικά σχολεία, καθώς και το Ορφανοτροφείο της Αίγινας.

Ο Καποδίστριας ενδιαφέρθηκε αποφασιστικά για τη γεωργία, που αποτελούσε τον ακρογωνιαίο λίθο της ελληνικής οικονομίας. Εισήγαγε πρώτος την καλλιέργεια της πατάτας με ένα τρόπο που έδειχνε τη βαθειά του γνώση για τον ψυχισμό του Έλληνα εκείνης της εποχής.Διέταξε, λοιπόν, να αποθέσουν ένα φορτίο με πατάτες στο λιμάνι του Ναυπλίου και προέτρεψε τον καθένα να πάρει όσες θέλει. Συνάντησε, όμως, την παγερή αδιαφορία των πρωτευουσιάνων. Στη συνέχεια τοποθέτησε φρουρούς στο φορτίο και αμέσως σχεδόν στο Ναύπλιο κυκλοφόρησαν ψίθυροι ότι για να φυλάσσεται το φορτίο κάτι το πολύτιμο θα περιέχει. Οι άνθρωποι μαζεύτηκαν στο λιμάνι και λοξοκοίταζαν τις πατάτες. Άρχισαν σιγά-σιγά να τις κλέβουν κάτω από τη μύτη των φρουρών και στο τέλος έκαναν όλες φτερά. Δεν γνώριζαν, όμως, ότι ο Καποδίστριας είχε διατάξει τους φρουρούς να κάνουν τα στραβά μάτια. Με αυτή την ευφυή κίνηση, η πατάτα έγινε τότε μέρος της καθημερινής διατροφής του Έλληνα.

Οι πολιτικές κινήσεις του Καποδίστρια προκάλεσαν τη δυσαρέσκεια, τόσο των οπαδών του συνταγματικού πολιτεύματος, όσο και των προκρίτων και των ναυτικών. Η αίγλη που τον περιέβαλε άρχισε να διαλύεται. Η αδυναμία ικανοποιήσεως όλων των αιτημάτων, σε συνδυασμό με την καθυστέρηση διεξαγωγής των εκλογών, έδωσαν την αφορμή για το σχηματισμό ισχυρής αντιπολίτευσης κατά του Κυβερνήτη. Ο Καποδίστριας κατηγορήθηκε ακόμη ότι αγνόησε τη μακρά κοινοτική παράδοση της χώρας και θέλησε να μεταφυτεύσει από την αλλοδαπή θεσμούς, μη προσιδιάζοντες στην τότε πραγματικότητα.

kapodistrias_6

Η πρώτη δυναμική αντιπολιτευτική ενέργεια ήλθε με τα στασιαστικά κινήματα της Ύδρας το 1829, που επιδίωκαν την ανατροπή του Καποδίστρια. Ζήτησαν από τον Μιαούλη να καταλάβει τον ναύσταθμο του Πόρου, πριν προλάβει ο διοικητής του Κανάρης να έλθει εναντίον της Ύδρας. Ο Καποδίστριας παρακάλεσε τον ναύαρχο Ρίκορντ να επιτεθεί κατά των στασιαστών. Πράγματι, ο ρώσος ναύαρχος απέκλεισε το ναύσταθμο και προ του κινδύνου να συλληφθεί ο Μιαούλης ανατίναξε τη φρεγάτα «Ελλάς» και την κορβέτα «Ύδρα» (τα δύο πιο αξιόπλοα πλοία του ελληνικού στόλου) και διέφυγε στην Ύδρα. Η αντίδραση κατά του Κυβερνήτη διογκωνόταν. Οι Μανιάτες αρνούνταν να πληρώσουν τους φόρους προς την κεντρική εξουσία και στασίασαν με τη σειρά τους.

Μοιραία στάθηκε η αντιπαλότητα του Καποδίστρια με τους Μαυρομιχάληδες, την ισχυρότερη οικογένεια της Μάνης. Ο Καποδίστριας συν το χρόνω γινόταν όλο και πιο ευερέθιστος και δύσπιστος έναντι όλων. Δεν είχε την απαραίτητη αυτοσυγκράτηση και ψυχραιμία, με συνέπεια την αδικαιολόγητη όξυνση των προσωπικών παθών. Σε αυτή την κατάσταση θα πρέπει να αποδοθεί και ο σκληρός τρόπος συμπεριφοράς του κατά του γηραιού Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Ο Καποδίστριας διέταξε τη σύλληψή του και τον εγκλεισμό του στη φυλακή. Τον αδελφό του Κωνσταντίνο και τον υιό του Γεώργιο τους κρατούσε στο Ναύπλιο, όπου είχε μεταφερθεί η πρωτεύουσα του νεοελληνικού κράτους. Το γεγονός αυτό εξέθρεψε το μίσος και την ανάγκη εκδίκηση από την πλευρά των Μαυρομιχαλαίων.

Στις 5:35 το πρωί της 27ης Σεπτεμβρίου 1831 ο Ιωάννης Καποδίστριας δέχθηκε δολοφονική επίθεση από τον Κωνσταντίνο και τον Γεώργιο Μαυρομιχάλη έξω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, όπου μετέβαινε για να εκκλησιασθεί και έπεσε νεκρός. Ο μόνος που τον συνόδευε ήταν ο μονόχειρας σωματοφύλακάς του, ονόματι Κοκκώνης.

Ο Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης εφονεύθη επί τόπου από τους προστρέξαντες, οι οποίοι κυριολεκτικώς τον λυντσάρισαν. Ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης ζήτησε προστασία στη Γαλλική Πρεσβεία. Κατόπιν επιμόνου απαιτήσεως του συγκεντρωμένου πλήθους, που απείλησε ότι θα κάψει την πρεσβεία, ο αντιπρεσβευτής βαρόνος Ρουάν τον παρέδωσε στις αρχές. Ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης καταδικάσθηκε σε θάνατο από στρατοδικείο και εθανατώθη δια τυφεκισμού το πρωί της 10ης Οκτωβρίου 1831.

Στη θέση του δολοφονημένου Ιωάννη Καποδίστρια διορίστηκε για μικρό διάστημα ο αδερφός του Αυγουστίνος. Η χώρα είχε βυθιστεί στο χάος και την αναρχία και οι Προστάτιδες Δυνάμεις βρήκαν την ευκαιρία να εγκαθιδρύσουν βασιλεία, φοβούμενες την επικράτηση ενός φιλελεύθερου κινήματος.

Η ελληνική πολιτεία τίμησε τον Κυβερνήτη, δίνοντας το όνομά του σε δημόσιους χώρους και ιδρύματα, όπως στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο επίσημος τίτλος του οποίου είναι Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ακόμη, ο Ιωάννης Καποδίστριας απεικονίζεται στο κέρμα των 20 λεπτών της ελληνικής έκδοσης του ευρώ, ενώ το σχέδιο διοικητικής αναδιοργάνωσης της χώρας που εισηγήθηκε η κυβέρνηση Σημίτη έλαβε το όνομά του («Πρόγραμμα Ι. Καποδίστριας»).

[Πηγή sansimera.gr]

One Response to Ιωάννης Καποδίστριας

  1. Ο/Η Κ. Κωσταντίνος λέει:

    ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΩΤΙΑ.
    ΑΥΤΗ ΤΗ ΠΡΩΤΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΩΝ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ.
    Σύντομη ιστορική αναδρομή

    Γράφει ο Κάλλης Κωσταντίνος, Ιστορικός

    Ζούμε άλλη μια ιστορική καμπή, όπως θα επισήμαινε και ο Καβάφης στην τραγική μας ιστορία. Μια καμπή που μέλει να αλλάξει σημαντικά το μέλλον του τόπου αν ευοδωθούν οι προσπάθειες των κυβερνόντων. Ας ρίξουμε όμως μια σύντομη ιστορική ματιά στο νεότερο παρελθόν μας για να καταλάβουμε ότι κάτι δεν πάει καλά σε αυτόν τον τόπο και να αναρωτηθούμε μήπως τα σενάρια συνομωσιολογίας ευσταθούν. Ο αναβρασμός που υφίσταται η σημερινή Ελληνική κοινωνία δεν διαφέρει από αντίστοιχες του παρελθόντος, συνεπεία διαφόρων θανάτων που σημάδεψαν τον τόπο. Οι θάνατοι αυτοί σηματοδότησαν και τις ιστορικές καμπές που βίωσε ο Ελληνισμός και άφησαν ερωτηματικά ως προς τη σκοπιμότητά τους.

    Το 1831, στις 27 Σεπτεμβρίου δολοφονείτε ο Ι. Καποδίστριας από τα μεγάλα συμφέροντα της εποχής πού εκφράστηκαν από τους Μαυρομιχάληδες. Η προσπάθειά του να φτιάξει μια Ελλάδα μονοιασμένη και ταυτόχρονα ανεξάρτητη προσέκρουσε σε ξενοκρατικά συμφέροντα που πέτυχαν τον στόχο τους. Το 1897 και μετά την ήττα των Ελλήνων το Δ.Ν.Τ. εισέρχεται στην Ελλάδα και ασκώντας ουσιαστικό έλεγχο καθοδηγεί τις εξελίξεις, με σκοπό τη διαρκή ανανέωση της υποθήκης της χώρας.

    Έτσι, αρχίζει μια διαρκής επανάληψη τραγικών συμπτώσεων αλλά και μεθοδικών ανεξιχνίαστων δολοφονιών.

    Το 1913, δολοφονείται ο Γεώργιος ο Α΄ από έναν «αναρχικό»(!) ενώ ο τύπος της εποχής βοούσε για την επέμβαση «ξένου δάκτυλου». Ο άνθρωπος στον οποίον οφείλουμε τα σημερινά μας γεωγραφικά όρια, έπεφτε νεκρός γιατί με τις πολιτικές και στρατιωτικές του ικανότητες είχε καταφέρει να ενώσει τον Ελληνισμό και αυτό δεν ευνοούσε τα θολά σχέδια που όπως φαίνεται εφαρμόστηκαν αμέσως μετά το θάνατό του. Η άνοδος του Βενιζέλου έφερε το διχασμό μέσα από τα κομματικά πάθη. Το 1920 ο «φίλος» του Βενιζέλου βασιλιάς Αλέξανδρος πεθαίνει από «ξαφνική» σηψαιμία(!). Το 1936 από αιφνίδιο θάνατο πεθαίνει ο κοινωνιολόγος μαχητής των τσιφλικιών, Αλέξανδρος Παπαναστασίου. Το 1936 πεθαίνει ο μαχητής της κοινωνικής δικαιοσύνης και αρχηγός κόμματος Κωνσταντίνος Δεμερτζής, την ίδια μέρα που συναίνεσε στην παράκληση του Γεωργίου Β΄ για ανάληψη καθηκόντων πρωθυπουργίας και σχηματισμό κυβέρνησης.

    Το 1936 επίσης πεθαίνει αιφνιδίως ο Γεώργιος Κονδύλης, ο μακεδόνας οπλαρχηγός, ο άνθρωπος που ανέτρεψε το κίνημα του δικτάτορα Πάγκαλου, ο άνθρωπος που κατέστειλε το κίνημα Βενιζέλου και Πλαστήρα, όταν θέτει αίτημα αμνηστίας των κινηματιών του 1935. Το 1938 εξορισμένος από τη δικτατορία του Μεταξά πεθαίνει στο Ευαγγελισμό, ο εξαίρετος κοινοβουλευτικός ρήτορας, ο εκπρόσωπος της Ελλάδας στην κοινωνία των εθνών, ο πολιτικός που συνυπέγραψε τη Συνθήκη της Λωζάνης Ανδρέας Μιχαλακόπουλος, από … «άγνωστη» αιτία. (!).

    Η μυστηριώδης νοσηλεία στην οποία υποβλήθηκε από Άγγλο ιατρό, ο οποίος μάλιστα έκανε “ιδιοχείρως ένεσιν εις τον ασθενήν”, έδωσαν βάσιμες υποψίες για τη δολοφονία του Ι. Μεταξά το 1941 σε μια στιγμή που ο Ελληνικός στρατός προελαύνει στο Αλβανικό μέτωπο. Ο γνωστός δικτάτορας αρνήθηκε επίμονα την εμπλοκή της Ελλάδας στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο με αποτέλεσμα να επισύρει την μήνιν των Εγγλέζων που εκ των υστέρων φάνηκε η σκοπιμότητά τους. Το 1941 ο Αλέξανδρος Κορυζής, πιστός στην παρακαταθήκη του προκατόχου του, απέρριψε αίτημα των Γερμανών για απομάκρυνση των βρετανικών Δυνάμεων από την Ελλάδα με αποτέλεσμα να εμπλακεί η χώρα σε πόλεμο με τους Γερμανούς και να βρεθεί δολοφονημένος μέσα στο σπίτι του με δύο σφαίρες στη καρδιά (!).

    Η χρηματοδότηση του εμφυλίου που ακολούθησε, καθώς και η άρνηση της καταβολής των Γερμανικών αποζημιώσεων, είχαν ως αποτέλεσμα την περαιτέρω και διαρκή ανα- δανειοδότηση της χώρας.

    Το 1947 από αδιευκρίνιστους λόγους πεθαίνει ο Γεώργιος Β΄. Η εμπλοκή των Αγγλικών μυστικών υπηρεσιών μετά το διαζύγιο του Γεωργίου με τη Ρουμάνα πριγκίπισσα Ελένη ήταν γνωστή στους φιλοβασιλικούς κύκλους. Η εμφάνιση της Φρειδερίκης με χιτλερική ενδυμασία στο πλευρό του βασιλέως, ήταν καθοριστική για τη μοίρα του. Ο Πλαστήρας ( ο μαύρος καβαλάρης) θεωρείται ότι ήταν ικανότατος στρατιωτικός, τίμιος πολιτικός και υπόδειγμα ανθρώπου, που αγαπήθηκε πολύ από τον λαό. Ο ανεξιχνίαστος θάνατός του το 1953 ανέδειξε το μέγεθος της στρατιωτικής και πολιτικής του υπόστασης, η διακριτική προσφορά του μισθού του σε φτωχούς, η άρνησή του να «βολέψει» από τις θέσεις του τον άνεργο αδερφό του και το ότι πέθανε και ο ίδιος χωρίς ποτέ να αποκτήσει ούτε ένα περιουσιακό στοιχείο. Το 1955 και πάλι κάτω από περίεργες συνθήκες πεθαίνει ο κεντρώος στρατηγός Αλέξανδρος Παπάγος, ο ιδρυτής του «Ελληνικού συναγερμού».

    Ο σημαιοφόρος του καταδρομικού Έλλη και συντονιστής του Ελληνικού στρατού στον Ελληνοιταλικό πόλεμο βασιλέας Παύλος, και κατά ένα περίεργο λόγο, λίγο πριν τα «Ιουλιανά», το 1964 πεθαίνει.

    Το 1989, δολοφονείτε ο οραματιστής της συγκυβέρνησης των Ελλήνων από Αριστερά και Δεξιά, Παύλος Μπακογιάννης. Ο σκοτεινός ρόλος της 17 Νοέμβρη και ο ρόλος της ξενοκρατίας είναι πάλι στο προσκήνιο.

    Δεν θα μακρηγορήσω για το θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου και τη ρήση του: «το έχω παρακάνει σε αντιαμερικανισμό» εν μέσω της ασθενείας του, ούτε για τις θολές συνθήκες του θανάτου του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, που χαρακτηρίσθηκε ως μέγας διώκτης της ξενοκρατίας της Ελλάδας, αλλά θέλω να υπονοήσω ότι οι τόσοι ανεξιχνίαστοι θάνατοι πατριωτών προθυπουργών και μάλιστα εν ενεργεία, μόνο ερωτηματικά αφήνουν. Όσο και αν λέει η κα Ντόρα Μπακογιάννη, ότι «πρέπει να κάνουμε κάτι να σταματήσει η συνομωσιολογία στην Ελλάδα» τα ερωτηματικά θα είναι πάντα περισσότερα από τις απαντήσεις. Οι σημερινοί κυβερνήτες βέβαια, δεν κινδυνεύουν όπως οι προαναφερόμενοι, και οι προηγούμενοι με τις αμυδρές προσπάθειές τους απλά έχασαν τη καρέκλα τους και εξαναγκάστηκαν σε «βατοπέδια» σιωπή.

    Οι παντοδύναμοι δανειστές μας σίγουρα φοβούνται πιο πολύ από τους διαρκώς υπόδουλους Έλληνες γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι Έλληνες έχουν και το ιστορικό και πολιτισμικό προηγούμενο να ανατάξουν τη ψυχή τους στο δρόμο προς την κορυφή.

Γράψτε απάντηση στο Κ. Κωσταντίνος Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: